Όταν η μουσική δραστηριότητα έχει παγώσει εδώ και 15 μήνες, ο καμβάς, τα χρώματα και τα πινέλα έρχονται στο προσκήνιο να απασχολήσουν και να φρεσκάρουν την αισθητική.
Ο πίνακας ολοκληρώθηκε σε 3 συνεχόμενα Σαββατοκύριακα με πόνους και πιασίματα στον δεξί ώμο και τένοντα κατά τη διάρκεια της εβδομάδας.
Η πρεσβυωπία καθόλου δεν βοήθησε στη κοντινή προσέγγιση του περιγράμματος όπως και ο κακός φωτισμός. Το πιο σημαντικό όμως είναι η λαχτάρα, η καλή διάθεση, η αισιοδοξία ότι θα πετύχει, μια κούπα καφέ και μουσική.
Είναι easy μόνο τα Κυριακάτικα πρωινά; Δεν ξέρω. Εμένα όλα ίδια και όλα στάσιμα μου φαίνονται.
Το νέο lockdown μας κλείνει μέσα στις 18:00 μόνο τα Σαββατοκύριακα.
Οι μόνες φωτογραφίες είναι της Ανατολής. Φωτογραφίες από τη Δύση συλλέγω μόνο τις καθημερινές που μαζί με την αγαπημένη μου γυμνάστρια δίνουμε ραντεβού στην αμμουδιά για τη γυμναστική μου.
Λάστιχα, βάρη, κοιλιακοί, σανίδα, τρέξιμο, προβολές και ασκήσεις ισορροπίας.Τίποτα δεν φαίνεται να έχει αλλάξει στη ζωή ταύτη όταν βρίσκομαι στην παραλία. Τί; Επειδή πρέπει να στείλω sms για άθληση; Σιγά την καταπίεση.
Εδώ στο παραλιακό αυτό χωριό η ζωή είναι ίδια για εμάς τους μεσήλικες. Ποτέ δεν βλέπαμε κόσμο τις καθημερινές. Μαγαζιά δεν υπάρχουν όπως για παράδειγμα στην περιοχή που μεγάλωσα, που η βόλτα στην λεωφόρο ήταν μια ατελείωτη αλυσίδα εικόνων από βιτρίνες. Εδώ τα σούπερ μαρκετς είναι το μοναδικό εμπορικό κατάστημα. Καλά, υπάρχει και ο τσαγκάρης και ο ποδηλατάς και η ράφτρα και τα κομμωτήρια και τα ορθάδικα καφέ. Εντάξει...πιο χωριό πεθαίνεις.
Οι πιτσιρικάδες τραβάνε το ζόρι που χωρίς σχολείο έχουν γίνει η γενιά του αντικοινωνικού, του στραβού, του κουφού και του γιατρού γενικά.
Η Αθήνα και ο Πειραιάς σηκώνει το φορτίο του covid. Εμείς εδώ δεν νιώθουμε φόβο.
Στη δουλειά, η πρωινή οδήγηση είναι άνετη και στο γραφείο μόλις έκλεισε ο κύκλος με το θέμα του διαγωνισμού για τη μετεστέγαση της υπηρεσίας. Πολύ περήφανη πλέον για τη δουλειά που τράβηξα (πάντα με την υποστήριξη του τμηματάρχη μου) μπορώ να ξεκινήσω να παίρνω την άδεια του 2019.
Αφού λοιπόν θα παραμείνω σπίτι σκέφτηκα να αρχίσω να φτιάχνω τα δικά μου κεριά.
Όλους αυτούς τους μήνες έχω αποκτήσει μια μανία να μαζεύω διαφορετικά αρωματικά κεριά που ανάβοντάς τα διαπίστωσα ότι προσθέτουν στη διάθεση μου.
Πριν λοιπόν απομονωθώ στο χωριό μου για 15 μέρες μια βόλτα στην ανοιχτή αγορά του Πειραιά και μια αυτοκινητάδα στον Ηετίωνα ήταν τα τελευταία πράγματα που έκανα την Παρασκευή που μας πέρασε.
Ο Ηετίωνας για όσους δεν ξέρουν είναι η προβλήτα που φεύγουν τα πλοία για Κρήτη. Πάντα βέβαια είχα την απορία γιατί δόθηκε αυτό το όνομα σε αυτή την προβλήτα ή γιατί δένουν τα κρητικά καράβια σε αυτήν. Ο πατέρας της Ανδρομάχης που σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα, τι δουλειά έχει με το νησί της Κρήτης; Μωρέ τι μας νοιάζει; Η Ανδρομάχη τράβηξε το ζόρι όταν προσπαθούσε να πείσει τον σύζυγο να μην βγει στο πεδίο της μάχης και τον φάει λάχανο ο Αχιλλέας όπως ακριβώς τον πατέρα της και τα αδέλφια της. Προσπερνάω τη σκοτούρα του Ηετίωνα και συνεχίζω για την οδό Νικήτα. Μαγαζιά με απλωμένες πραμάτειες σε έναν πεζόδρομο. Υφάσματα, χαρτικά, λουλούδια, χαλιά, το Ειρηνοδικείο, η Κτηματική Υπηρεσία, ένα κομμωτήριο και ένα κηροπωλείο. Καταλαβαίνεις τι κόσμο μαζεύει ο πεζόδρομος. Από δικηγόρους μέχρι θεούσες για λιβάνι και κεριά για τον τάφο του συγχωρεμένου.
Φορτωμένη με τα υλικά για τα κεριά και με την εικόνα των καραβιών κλείδωσα το γραφείο και γύρισα πίσω στο χωριό.
Στις φωτογραφίες που προηγούνται υπάρχει και μια στην οποία αποτυπώνεται ένα δώρο.Είναι αυτό που μου έκανε η δουλειά. Ένα εμβόλιο covid. Συνηθισμένη να ζω σε μια on call κατάσταση η διαταγή όριζε κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας να μεταβώ εντός μίας ώρας σε κέντρο που θα μου υποδείξουν για εμβολιασμό από τα ρετάλια που περισσεύουν από ηλικιωμένους 80+ που αδυνατούν να προσέλθουν. Και κάπως έτσι μπήκε η Pfizer στο κορμί μου,χωρίς κάποια παρενέργεια προς το παρόν βέβαια... αν και ο γιατρός ήταν αρνητικός στον εμβολιασμό. Ε ναι λοιπόν,ένα ποσοστό της ιατρικής κοινότητας δεν ξέρει τι του γίνεται. Αυτή δηλαδή η καραμελίτσα που κυκλοφορεί "ρώτα τον θεράποντα ιατρό πριν εμβολιαστείς" δεν παίζει. Εγώ μη παίρνοντας απάντηση έγινα γιατρός διαβάζοντας ξένες ανακοινώσεις για την περιπτωσή μου και έτσι έβγαλα φλας και προσπέρασα τον γιατρό που πρότεινε να περιμένω.
Πολλά τα διλλήματα φέτος. Να κάνω το εμβόλιο ή όχι; Δουλειά ή αναρρωτική. Διαβάζοντας τα απανωτά ΦΕΚ για το ποιους πραγματικά θεωρούσε το κράτος ευπαθείς κατάλαβα ότι ήταν και θέμα της καλής σχέσης με έναν γιατρό για να κάτσει ένας ευπαθής σπίτι του. Γελοία πράγματα έλαβαν μέρος.
Σιγά βρε αδερφέ. Αντί να γράψεις ανοσοτροποποιητική αγωγή γράψε ανοσοκατασταλτική αγωγή. Αντί για 2 αναπνευστικές κρίσεις τον χρόνο ας πούμε ότι έχω 4 ώστε να θεωρηθώ ΧΑΠ ασθενής και να πάω σπίτι μου. Καλέ μήπως είδατε καμία τσίπα να περνάει απ εδώ; Σε όλο αυτό το ρεζιλίκι γιατροί και ασθενείς έχασαν την μπάλα. Κάπως έτσι λοιπόν ο καθένας πρέπει να φροντίζει τα οπίσθιά του σε αυτή τη χώρα. Να διαβάζει και να παίρνει τις αποφάσεις μόνος του και αν έχει και εμπιστοσύνη στους γιατρούς ακόμα καλύτερα. Αλλιώς; Σόλο πορεία.
Σε όλο αυτό το μοτίβο ζωής easy like Sunday morning έχει συμβάλει και η αποχή από τα social. Πρόκειται για ένα αντηχείο που σίγουρα θα με εκνεύριζε. Αρνητές του covid, σεξουαλικές παρενοχλήσεις, βιαστές στο χώρο του θεάτρου και του αθλητισμού. Ιστορίες θυμάτων, καταγγελίες, τηλεδίκες. Ρε τι γίνεται γαμώτο;
Δεν είναι μόνο η θάλασσα το μυστικό της ηρεμίας, και η γυμναστική, δεν είναι οι mindfulness συνεδρίες, είναι η αποχή από όλο αυτό το κιτσαριό.
.
Στη στασιμότητα και τον φόβο του covid η λύση στο δώσε υμίν σήμερον είναι να προσθέτεις μικρές πινελιές χρωμάτων, εικόνων, αρωμάτων και στιγμιότυπων που θα σε κρατούν easy.
Να πως ο Νίκος Πορτοκάλογλου πολλά χρόνια πριν είχε ξαναζήσει το πέρασμα σε έναν παράξενο χειμώνα ,σε μια νέα εποχή , παράξενη και αυτή, μη ξέροντας που θα τον οδηγήσει. Ένιωθε να βουλιάζει και ζητούσε κάποιος να του φέρει την Άνοιξη, το φως, να τον αφήσει να σμίξει με τους φίλους του, να του διατηρήσει ζωντανά τα όνειρα. Μαγικά κλειδιά που θα τον βγάλουν από τον λαβύρινθο, μαχαίρι να του λύσει τον γόρδιο δεσμό.
Ζητείται σοφός. Έγω αυτό τον τίτλο θα έβαζα στο τραγουδάκι.
Νοέμβριος 2020 και πάλι σοφό ζητάμε. Αυτόν που θα μας μπολιάσει με το εμβόλιο της προοπτικής. Διότι αυτό μας λείπει περισσότερο, η προοπτική.
Η πορτοκαλιά στον κήπο καθώς και τα ρόδια από την λαϊκή της Πέμπτης σε συνδυσμό με την νέα εκπομπή του Νίκου Πορτοκάλογλου στην τηλεόραση μπορούν να φτιάξουν μία βόλτα κρατώντας τις χιουμοριστικές ατάκες των παραγωγών στους πάγκους της λαϊκής και δημιουργώντας μια μαρμελάδα πορτοκάλι. Το χιούμορ μαζί με την μυρωδιά των πορτοκαλιών δημιουργεί ένα όμορφο σενάριο ντυμένο με τον προβληματισμό του Πορτοκάλογλου.
Κάπως έτσι είναι το δεύτερο μερικό κλείσιμο με τη δουλειά να σταμάτησε σε μια συναυλία και πλέον απλά να διαβάζει ΦΕΚ και εγκυκλίους για τον Covid. Με όλες τις οθόνες του σπιτιού ανοιχτές για τηλεργασία και τηλεκπαίδευση. Με πολύ Netflix και σταδιακά μερεμέτια στο σπίτι το Σαββατοκύριακο. Με φουλ το γκάζι το ξημέρωμα σε μια άδεια παραλιακή, παρέα με τον ραδιοφωνικό παραγωγό να διακόπτει μια playlist που ανάθεμα αν θα ανανεωθεί και πότε...
Μένουμε σπίτι. Στέλνουμε θετική ενέργεια σε αυτούς που προσπαθούν να σώσουν εκείνους που νοσούν. Σε εκείνους που αγωνιούν για τους δικούς τους που είναι μόνοι και αυτοσυντηρούνται και στους ευπαθείς που κάπως τώρα τους έχουμε στο μυαλό μας περισσότερο από πριν.
U.S president Trump isn’t staying in any old hospital room. Walter Reed Hospital has a six-room presidential suite just for the commander in chief that includes an intensive care unit, a kitchen, a living room, a bedroom, & a dining room with a crystal chandelier.
Εδώ παρατίθεται μόνο η bedroom του President. Καλή, δεν μπορώ να πω αλλά το μενού δεν μας το δείχνουν. Γιατί ; Μήπως τα νερόβραστα δεν είναι τόσο φαντεζί όσο η κλίνη; Γι αυτό λοιπόν και εγώ ανεβάζω το μενού του ΝΝΑ και αφήνω την bedroom στη φαντασία σας.
Mια φορά και έναν καιρό ένας πρίγκιπας (όχι γέρος όπως ο Κάρολος) αποφάσισε να οργανώσει ένα χορό. Όλα τα κορίτσια ήταν προσκεκλημένα διότι ο πρίγκιπας έψαχνε για νύφη.
Η Σταχτο-μπούτια δεν μπορούσε να πάει επειδή ήταν φτωχιά πλην τίμια και δεν είχε και φόρεμα για την περίσταση.
Τελευταία στιγμή όμως σκάει μύτη η νουνά σε μορφή Νεράϊδας και χώνει φόρεμα παπούτσια και άμαξα στην καημενούλα τη Σταχτο-μπούτια και έτσι τσάκα τσάκα την σουλουπώνει για να πάει στην Πριγκιπο-πανήγυρη.
Εκεί ρίχνει μια φούρλα με τον Πρίγκιπα και φυσικά αυτός μένει ξερός. Δυστυχώς πριν γίνουν οι συστάσεις,η μαγεία τελείωσε. 12 και 1''. "Γαμώτο...γιατί το τσάμπα να μην κρατάει για πάντα" σκεφτόταν η Σταχτο-μπούτια έτσι όπως έφευγε μαλλιοκούβαρα από το παλάτι. Το φόρεμα έγινε πιτζάμα, η άμαξα έγινε λαϊκή αγορά και όλα τα συναισθήματα και οι σκέψεις της βραδιάς άρχισαν να παίρνουν το δρόμο για τον κόσμο της νοσταλγίας. Ο δε Πρίγκιπας την έννιωσε, την είδε, την μύρισε, αλλά αγνοούσε το όνομα και τη διεύθυνση. Καπνός η γκόμενα. Σκέφτηκε,σκέφτηκε, ξανασκέφτηκε (αν και δεν το συνήθιζε να σκέφτεται) και αποφάσισε να κάνει έρευνα να βρει την Μπούτια. Eyewitnesses? Μπα!Κανείς δεν αναγνώρισε την Μπούτια μέσα στην υψηλή ραπτική της Νουνάς. Τι έκανε το αγόρι? Prince Charming turned to Forensic Science. Έπρεπε να εξετάσει όλα τα ίχνη που άφησε η Μπούτια στην αίθουσα χορού και ως γνωστόν γλίστρισε από το πόδι της ένα από τα παπούτσια της. Στο παραμύθι αυτό είναι ένα γυάλινο παπούτσι. Ας μιλήσουμε κάπως σοβαρά για ταυτοποίηση διαφόρων πραγμάτων σαν να είμαστε εγκληματολόγοι. Identification Όταν βρεθεί κάτι στην σκηνή του εγκλήματος γεννάται το ερώτημα What is it? Κάποιες φορές αυτό είναι εύκολο απλώς κοιτάζοντας το αντικείμενο και άλλοτε μπορεί να χρειαστούν χημικά ή βιολογικά τεστ για να καθοριστεί τι αντικείμενο είναι και αν το αντικείμενο είναι σχετικό. Αφού ταυτοποιηθεί μπορεί στην συνέχεια να κατηγοριοποιηθεί.(classification) Για παράδειγμα ένα παπούτσι. What brand? What type? Men's shoe or Ladies' shoe? Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά κατηγορίας και αυτά αρχίζουν να περιορίζουν το αντικείμενο που εξετάζουμε. Ιδανικά θέλουμε να εξατομικεύσουμε το αντικείμενο. (Individualisation) 'Ετσι ξεκινάμε από την κατηγοριοποίηση και καταλήγουμε σε ένα και μοναδικό αντικείμενο. Αναγνωρίζουμε την μάρκα του παπουτσιού και μετά το περιορίζουμε στο παπούτσι ενός συγκεκριμένου ατόμου. Αυτό δεν είναι πάντα εφικτό αλλά το παλεύουμε βρε αδερφέ... Το γυαλί μπορεί να αναλυθεί πάρα πολύ καλά εγκληματολογικά. Πολλά πράγματα έχουν κωδικό αριθμό, κωδικό αναγνώρισης ή τη σφραγίδα του κατασκευαστή. Με αυτά γίνεται δουλίτσα. Μπορούμε να πάμε στον κατασκευαστή,να βρούμε σε ποιον/α το έστειλε, σε ποιο μαγαζί, ποιοι πωλητές το έχουν και από το αρχείο τους να βρούμε ποιος το αγόρασε. Η Νουνά όμως δεν αγόρασε γυάλινα παπούτσια. Νεράϊδα σε κατάστημα θα ήταν πολύ σουρεάλ, αλλόκοτο, εξωπραγματικό. Ο Πρίγκιπας δεν έβγαζε άκρη. Εμείς όμως θα μπορούσαμε να κάνουμε και φυσική ανάλυση στο γυαλί. Ένα από τα χαρακτηριστικά του είναι η πυκνότητα. Μετρώντας την πυκνότητα θα μπορούσαμε να βρούμε τί είδους γυαλί είναι και μετά ξανά να χτυπούσαμε πόρτες κατασκευαστών, εταιριών,πωλητών κτλ. Ή να πάρουμε δείγμα DNA από το εσωτερικό της γόβας. Ο καημενούλης όμως ο Πρίγκιπας δεν κατέχει αυτές τις τεχνικές. Σκέφτηκε λοιπόν να εφαρμόσει την μοναδική διαθέσιμη σε αυτόν τεχνική mass screening όλων των κατοίκων της πόλης. Αρχικά εξαίρεσε τους άνδρες. Κράτησε τις γυναίκες και φυσικά τις νέες γυναίκες. Έστειλε λοιπόν τους αξιωματικούς του σε αυτήν την υψίστης σημασίας επιχείρηση να βρουν το πόδι στο οποίο ανήκει το γυάλινο γοβάκι. Οι αξιωματικοί συνηθισμένοι να φέρνουν εις πέρας τέτοιες αποστολές οδήγησαν την νύφη στον γαμπρό. Ο γάμος ξεκίνησε 12 και 1''. Aκριβώς εκείνη τη στιγμή δηλαδή που πατήθηκε το pause την πρώτη νύχτα της γνωριμίας. Το ζευγάρι μετά την κοπή της γαμήλιας τούρτας χόρεψε το τραγούδι που κατά παραγγελία του γαμπρού έγραψε ο αυλικός μουσικός Γιάννης Ζουγανέλης και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλούτσικα. Καλή νύχτα!
Ένας τρομπονίστας που γνώρισε το τρομπόνι στο ευρύ κοινό της Αθήνας. Καθηλωτικός, ευρηματικός και πάντα αυτοσχέδιος, ένας μουσικός που έλειπε από τα βραδινά σχήματα, αλλά και από την όποια τζαζ μουσική... Μετριούνται στα δάχτυλα οι μουσικοί αυτού του επιπέδου, με τον συγκεκριμένο να δουλεύει και με τους Pink Martini εκτός συνόρων. Αγαπάς δεν αγαπάς τη Βίσση ή την Τσανακλίδου ή την Αρβανιτάκη, τον Ανδρέου δεν μπορείς να τον αγνοήσεις πάνω στη σκηνή. Μια φλέβα θα την κόψεις! Το βίντεο είναι φρέσκο όπως και το άνοιγμα του Mega Channel σε μια εμφάνιση της Βίσση για το "Μένουμε σπίτι". Το τραγούδι του Καρβέλα είναι γραμμένο με κλαρίνο στη θέση του τρομπονιού γεγονός που δεν φαίνεται να περνάει απαρατήρητο στον Ανδρέου που μιμείται με το χάλκινο όργανό του το "παράπονο" του κλαρίνου. Μόνο μια λέξη περιγράφει το άκουσμα,αλλά και αυτή είναι ακατάλληλη!
Πάει και ο Bill Withers μαζί με τους χιλιάδες που φεύγουν αυτούς τους μήνες.
Εκτός από το γνωστό ain't no sunshine με τα άπειρα i know και τo just the two of us με το ωραίο sax που κατηφορίζει μια οκτάβα στην επανάληψη της γέφυρας τραγούδησε και το ...
Sometimes in our lives we all have pain We all have sorrow But if we are wise We know that there's always tomorrow Lean on me, when you're not strong And I'll be your friend I'll help you carry on For it won't be long 'Til I'm gonna need Somebody to lean on Please swallow your pride If I have things you need to borrow
For no one can fill those of your needs That you won't let show
You just call on me brother, when you need a hand
We all need somebody to lean on
I just might have a problem that you'll understand We all need somebody to lean on
Lean on me, when you're not strong
And I'll be your friend I'll help you carry on For it won't be long 'Til I'm gonna need Somebody to lean on
You just call on me brother, when you need a hand
We all need somebody to lean on
I just might have a problem that you'll understand We all need somebody to lean on
If there is a load you have to bear
That you can't carry I'm right up the road I'll share your load
If you just call me (call me)
Τρια ωραιότατα τραγουδια πίσω στο χρόνο που τώρα έχει παγώσει.
Μπορούμε να τα καταφέρουμε απ ό,τι φαίνεται ώστε οι μεγάλοι σε ηλικία να θεραπευτούν με το πάσο τους αλλά και οι α.α. ( γιατροί νοσηλευτές διασώστες = θεοί, δηλαδη α.α.) να μείνουν όρθιοι υγιείς και παραγωγικοί.
Εμείς οι αληταράδες Έλληνες , οι παγαπόντηδες, τα λαμόγια, τα παλιόπαιδα και παλιοκόριτσα δεν θα το πιστέψεις! Πειθαρχήσαμε. Δεν γίνονται αυτά... Ρε μένουμε σπίτι λέμε...
Ποιοι Άγγλοι της συνέπειας; Ανοσία της αγέλης είπε ο Μπόρις. Τώρα ψήνεται στον πυρετό και αλλάζει τις φανέλες ο ανόητος. Αμάν κάναμε να φύγουμε από τη "φιλοσοφία " της αγέλης. Στρατιές φιλοσόφων μίλησαν για Ηθική και Λόγο. Δεν στα πρόλαβαν αυτά μάλλον οι φίλοι σου που συν-βασιλεύετε...ή έστω η Λίλιμπετ, ο Κάρολος, η Camel Light άφιλτρη; Κανείς; Λογική οέο!
Ποιοι Γερμανοί της πειθαρχίας; Οι τράπεζες να είναι καλά. Corono ομόλογο θέλετε νότιοι; Τα τέτοια μας θα πάρετε.
Ποιοι Νιουγιόρκερς πλανητοξερόλες; Βιετνάμ λέμε... Ρε πορτοκαλοτρίχη τι φταίνε οι ανθρώποι; Μια μαλακία έκαναν και σε ψήφισαν και θα πρέπει να το πληρώσουν με τη ζωή τους; Από το μαλλί φαίνεται ο άνθρωπος τελικά πόσο παιδική χαρά είναι.
Κρίμα για τους γείτονες Ιταλούς που ξεγελάστηκαν και τους Ισπανούς που δεν μπορούν να το μαζέψουν.
Σε αντίθεση, η Άνω Ραχούλα ,το Κάτω Τσακαλόρεμα και η Δώθε Παναγιά.... Όλοι μέσα.
Εμείς οι Μπρούκληδες των Μνημονίων τα κλείσαμε όλα και κλειδωθήκαμε με τίμημα το Καρναβάλι, την Παρέλαση, το Αρνάκι του Πάσχα. Γίνονται θαύματα τελικά.
Χάνουμε λεφτά λέμε... και στα πελέ μας.
Χάνουμε τον ήλιο και το φραπόγαλο και πάλι στα πελέ μας.
Δεν βλέπουμε την μάνα μας.
Παχαίνουμε.
Τα παιδιά δεν μάθανε τον Παρακείμενο "λέλυκα" και τον Υπερσυντέλικο "λελύκειν".
Ο Στέλιος διδάχτηκε Όδύσσεια και ο Οδυσσέας έφτασε μέχρι το νησί των Φαιάκων. Νομίζει η Α Γυμνασίου ότι την τρολάρουμε και ότι ο ήρωας δεν έφτασε ποτέ στην Ιθάκη. Ρε έφτασε λέμε... τα κατάφερε. Τις πέρασε τις δοκιμασίες και έφτασε ζωντανός. Θα δεις και μεις τον νόστο ζούμε του ξεπορτίσματος.
Η καλλιτεχνικού έστειλε εργασία: "Ζωγραφίστε ένα δέντρο με ρεαλιστικά ή όχι χρώματα και ως φόντο αποτυπώστε τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος". Τι λέτε για ένα φούξια δέντρο σε κόκκινο φόντο; Colour blocking, τέλειο;;;;
Η μαθηματικού στέλνει ασκήσεις αβέρτα. Ρε δεν πληρώνουμε σε μετρητά.Τι φοβάσαι μη μας κλέψουν στα ρέστα; Μόνο κάρτα παίζει στο παζάρι. Χεστήκαμε για την πρόσθεση και την αφαίρεση.
Φάρμακα. Πρέπει να πάρουμε φάρμακα οινοπνεύματα και ζελεδένια αντισηπτικά. Άσε.... μάσκες ράψαμε. Ό,τι μπροστομούνα είχαμε, μαξιλαροθήκες, σουτιέν, φίλτρα του καφέ. Όλα έχουν γίνει μάσκες. Ο προσκοπισμός στο μεγαλείο του...Η χλωρίνη οργιάζει. H μαγιά εξαφανίστηκε από τα σούπερ μάρκετς. Τώρα όλοι φτιάχνουμε προζύμη. Νομίζω σε λίγο θα μιλάμε και στον Mr Wilson του Τομ Χανκς. Σφραγίσματα μόνοι μας, επίσης. Πρωτοβάθμια ιατρική φροντίδα με κατ οίκον θεραπεία με Ούζο και Ρακές σε μπουκώματα.
Όλα καλά φίλοι και συναγωνιστές. Αόρατος και Ύπουλος ο Εχθρός. Μας το θυμίζει κάθε απόγευμα στις 6μ.μ. ο καθηγητής κύριος Τσιόδρας. Το 70% της χώρας βλέπει την ημερήσια ενημέρωση του καθηγητή. Από τα χείλη του κρεμόμαστε.
Τρέχουμε να γλιτώσουμε από του covid-Ηρώδη το μαχαίρι. Όμως η ελπίδα μπορεί να φτάσει και στον όγδοο μήνα της που έχει τραγουδήσει και ο Παπάζογλου by Ρασούλη και εμείς να χρειαστεί κλεισμένοι να μεστώσουμε στου Διογένη το πυθάρι και έτσι ώριμοι πια να μπορέσουμε επιτέλους να φτιάξουμε και εκείνο το γαμοσυρτάρι με τις κάλσες μας. Πραίτορες βράχοι πάνω μας, αλλά να δείτε που εμείς θα "αναστηθούμε" , θα βγούμε έξω με το φανάρι, θα ξαναζήσουμε .... αρκεί να ακουμπήσουμε ο ένας στον άλλον. Όλοι διαθέσιμοι.
Όλοι έτοιμοι να πληρώνουμε μέχρι θανάτου Βίζες και φόρους...
Η χώρα μας τις τελευταίες μέρες δέχεται μια υβριδική εισβολή στον Έβρο και στα νησιά. Yβριδικές επιχειρήσεις είναι αυτές στις οποίες οι εμπλεκόμενοι χρησιμοποιούν συγχρόνως και κατά την κρίση τους ολόκληρο το φάσμα των μέσων που έχουν στη διάθεση τους. Αυτό περιλαμβάνει στρατιωτικά συμβατικά, πολιτικά, διπλωματικά, οικονομικά, πληροφοριακά και προπαγανδιστικά μέσα, αλλά και ανορθόδοξες ή και τρομοκρατικές τακτικές με πειθαναγκασμό, με ενδεχόμενη χρήση ελεγχόμενης ή ανεξέλεγκτης βίας, εγκληματικές πρακτικές, ψυχολογικές επιχειρήσεις και κυβερνοπόλεμο αλλά και οποιαδήποτε άλλη δυνατότητα παρουσιασθεί, με σκοπό την επίτευξη των τεθέντων στόχων.
Ο Πρόεδρος Ερντογάν στα πλαίσια της προσπάθειας του για την ανάδυση της Τουρκίας σε ισχυρή περιφερειακή δύναμη αλλά και του ιδίου σε κυρίαρχη μορφή στην τουρκική ιστορία, προχώρησε στην εργαλειοποίηση των βασικών και κυρίαρχων δυνατοτήτων ή υβριδικών εργαλείων (ή και «όπλων» θα μπορούσαμε να πούμε) που κατά τη γνώμη του διαθέτει στην εργαλειοθήκη της η Τουρκία. Αυτά είναι γνωστά για την Τουρκία , σαν « τα τρία m»: Μigrants, Μilitary, Μosques δηλαδή στα ελληνικά: Μετανάστες, Ένοπλες Δυνάμεις και Τζαμιά. Αν και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανεξάρτητα συνήθως χρησιμοποιούνται συνδυαστικά, με το ένα να συμπληρώνει το άλλο ή και τα δυο υπόλοιπα.
Η Τουρκία υπό τη ηγεσία του Ερντογάν και ακολουθώντας το παράδειγμα του Πούτιν στην Κριμαία έχει αρχίσει το τελευταίο διάστημα να εκτελεί Υβριδικές επιχειρήσεις προς όλες τις γειτονικές της χώρες. Οικονομική, αναπτυξιακή, εκπαιδευτική, θρησκευτική και διπλωματική βοήθεια και υποστήριξη προς τα κράτη των Βαλκανίων με ισχυρή μουσουλμανική πλειοψηφία (Βοσνία, Αλβανία και Κόσσοβο) αλλά και προς τη Σομαλία και το Σουδάν, στην Αφρική και το Αζερμπαϊτζάν και τα κράτη της Κεντρικής Ασίας, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Παράλληλα μαζί με τις υπόλοιπες δράσεις και ενέργειες, εκτελεί στρατιωτικές επιχειρήσεις διά αντιπροσώπων στη Συρία και στη Λιβύη. Οι αντιπρόσωποι μπορεί να είναι Σύριοι αντικαθεστωτικοί, Ισλαμιστές αντάρτες, Λίβυοι ισλαμιστές μισθοφόροι, ή ακόμα και τα υπολείμματα του Ισλαμικού κράτους. Όλοι ενεργούν για την επίτευξη των στόχων της Τουρκίας.
Απέναντι στην Ελλάδα, οι στρατιωτικές απειλές, οι παραβιάσεις της εθνικής κυριαρχίας, η απειλητική φρασεολογία, οι επιδείξεις δύναμης και επιθετικής πολιτικής, και οι συνεχείς παραβιάσεις εθνικής κυριαρχίας συνδυάστηκαν πρόσφατα με ανεξέλεγκτη αποστολή προσφύγων και μεταναστών που παραβιάζουν τα σύνορα της Ευρώπης και της Ελλάδος, μια εισβολή υβριδικής μορφής που εκτιμάται ότι θα δημιουργήσει πρόβλημα τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη εξαναγκάζοντας την Αθήνα και τις Βρυξέλλες να υποκύψουν στις τουρκικές γεωπολιτικές και οικονομικές απαιτήσεις. Κυρίως όμως θα δημιουργήσει ένα τεράστιο πρόβλημα συνοχής, οικονομίας και ασφάλειας στην Ελλάδα. Είναι αυταπόδεικτη λοιπόν η εισβολή, και είναι υβριδική γιατί γίνεται από άοπλους πολίτες. Η υβριδική εισβολή είναι για τις Ένοπλες Δυνάμεις ο χειρότερος ″εφιάλτης". Ο εχθρός δεν επιτίθεται με αποβατικές δυνάμεις, πυρά και αεροπορία αλλά με αθώους και άοπλους πρόσφυγες και μετανάστες. Δεν κρατάνε πολυβόλα και τυφέκια αλλά μωρά, και αντί για σχηματισμούς μάχης είναι οικογένειες με γυναικόπαιδα. Τα όπλα μας είναι άχρηστα για την αντιμετώπιση των εισβολέων. Δεν πρέπει, εφόσον είναι δυνατόν, να χυθεί ούτε σταγόνα αίμα. Δική τους ή δική μας. Η αστυνομία και το λιμενικό είναι και εδώ στην πρώτη γραμμή και πρέπει να τους υποστηρίξουμε, λαός και ένοπλες δυνάμεις, για την επιβολή των αποφάσεων της κυβέρνησης και την αναχαίτιση της εισβολής.
Με την υβριδική αυτή επιχείρηση, η Τουρκία επιδιώκει να υλοποιήσει τη συνήθη τουρκική τακτική που αφήνει στον αντίπαλο δύο μόνο επιλογές: Να συμφωνήσει με τις ενέργειες, τις απαιτήσεις και τα τετελεσμένα που δημιουργεί η Άγκυρα ή να αντιμετωπίσει κάποιο από τα “τρία m”: Τους μετανάστες (το ένα m – migrants) με άνοιγμα των τουρκικών συνόρων και μαζική και ανεξέλεγκτη αποστολή τους στην Ελλάδα και την Ευρώπη, ή ακόμη και τις πολυπληθείς Ένοπλες Δυνάμεις της (το έτερο m – military) ενδεχομένως στο μέλλον, στα πλαίσια μίας άμεσα εκμεταλλεύσιμης και κεφαλαιοποιούμενης κρίσης που θα αναθεωρήσει την κατάσταση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Και η επιλογή του χρόνου της εκδήλωσης της εισβολής κατά τη γνώμη μου είχε υβριδικά κριτήρια. Η δυσχερής θέση της Τουρκίας στη Συρία, οι σημαντικές και ξαφνικές απώλειες στο Ιντλίμπ σε συνδυασμό με τις συγκρούσεις στα ελληνικά νησιά μεταξύ κατοίκων και ΜΑΤ που υπερεκτιμήθηκαν σαν σημείο βαθιάς εμφύλιου διχασμού μεταξύ των Ελλήνων, και το παγκόσμιο μούδιασμα εξαιτίας του κορωνοιού οδήγησαν την τουρκική ηγεσία στην επιλογή αυτού του διαστήματος για την εκδήλωση της εισβολής. Φαίνεται όμως ότι έκαναν λάθος στη εκτίμηση τόσο για το διχασμό όσο για και την ετοιμότητα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.
Η υβριδική εισβολή λοιπόν είναι σε πλήρη εξέλιξη. Ας είμαστε αποφασιστικοί αλλά και πολύ προσεκτικοί, γιατί οι αντίπαλοι μας είναι αποφασισμένοι χρησιμοποιήσουν όλα τα διαθέσιμα μέσα και δεν έχουν -ποτέ δεν είχαν- καμία διάθεση συμβιβασμού ή συνδιαλλαγής».
‘Για μια Ελλαδα υπερήφανη και ισχυρή’
Στρατηγός Μιχαήλ Δημητρίου Κωσταράκος Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ π. Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ
