ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ-ΘΗΣΕΙΟ-ΑΚΡΟΠΟΛΗ

ΠΑΡΝΗΘΑ - ΒΟΛΤΑ ΣΤΑ 1150 ΜΕΤΡΑ

Ανεμόπτερο

     

καταφύγιο Φλαμπούρι

Κυρά πηγή

φύλλα αγριοφράουλας και κυκλάμινου

κρόκος

Ερμιτάζ Πάρνηθας vs Ερμιτάζ Αγίας Πετρούπολης!

                

Μάιος 1912: Η Διοίκηση του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός αποφασίζει την ίδρυση Σανατορίου στην Πάρνηθα με σκοπό την νοσηλεία και θεραπεία των ανθρώπων οι οποίοι έπασχαν από τη μάστιγα της εποχής, τη φυματίωση. Χιλιάδες άνθρωποι νοσηλεύτηκαν κατά την 30ετή και πλέον λειτουργία του Σανατορίου απομακρυσμένοι από τις οικογένειες τους για μήνες ή και χρόνια. Ένας εξ αυτών, ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος, ο οποίος την περίοδο εκείνη έγραψε την «Εαρινή Συμφωνία».

Το Σανατόριο Πάρνηθας έκλεισε περίπου το 1960 έπειτα από την ανακάλυψη των αντιβιοτικών.

Οκτώβριος 2012: Εμπνευσμένος από την ιστορία του Σανατορίου Πάρνηθας ο γλύπτης Σπυρίδων Ντασιώτης επέλεξε τον χώρο απέναντι οπό το επιβλητικό και γεμάτο μνήμες, εγκαταλελειμμένο πλέον Σανατόριο για να δημιουργήσει, αφιλοκερδώς, «Το Πάρκο των ψυχών». Ένα σύνολο γλυπτών από κορμούς καμένων δέντρων από την γύρω περιοχή του Σανατορίου.

Ο γλύπτης δεν χάραξε απλά κορμούς. Έδωσε «ζωή» σε νεκρούς κορμούς δέντρων εκφράζοντας έτσι τα συναισθήματα που κατείχαν τους τροφίμους του Σανατορίου κατά την περίοδο του εγκλεισμού τους. Άραγε τα συναισθήματα αυτά αφορούν μόνο το παρελθόν; Ο γλύπτης απαντάει αρνητικά. Είναι συναισθήματα που κάθε άνθρωπος νιώθει σε διάφορες στιγμές της ζωής του. Άλλωστε, αυτός είναι και ο στόχος του. Να θυμίσει το παρελθόν για να διορθωθεί το μέλλον. Πιστεύω του είναι ότι όταν ξεχνάμε το παρελθόν αυτό τότε επιστρέφει σε εμάς πιο σκληρό και πιο δύσκολο..

Το έργο δημιουργήθηκε με την έγκριση του Δασαρχείου Πάρνηθας και την υποστήριξη του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας και του Σύνδεσμου Προστασίας Πάρνηθας.

Απέναντι από «Το Πάρκο των ψυχών», βρίσκεται το ερείπιο του παλιού ΞΕΝΙΑ. Αυτό ήταν το Σανατόριο που λειτούργησε μέχρι το 1960 για να το πάρει μετά ο ΕΟΤ να το κάνει αρχικά ξενοδοχείο και αργότερα Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων, που έπαψε να λειτουργεί οριστικά στα μέσα της δεκαετίας του 1980, Από τότε το κτίριο ρημάζει.

 Γ.Ρίτσος - Εαρινή Συμφωνία στο Πάρκο των Ψυχών

                               

Πάρκο των Ψυχών

Σανατόριο

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ

Το σεμινάριο ξεκίνησε στην λογική του ποτέ δεν είναι αργά! Είναι καθημερινό για 2 εβδομάδες. Οι διπλανές μου Καίτη, Χρύσα, Μάνια, κυρία Βάσω και ο κολοσσός Στράτος. Θα ήταν ψέμα να πω πως είμαστε καλά παιδιά και υπάκουοι μαθητές. Ρουφάμε την μόρφωση, αλλά περνάμε και ευχάριστα, αφού η δουλειά είναι ομαδική. Θα πάρουμε και πιστοποιητικό με άριστα το 10΄! Η πρώτη μέρα ήταν λίγο βαρετή, αφού έπρεπε να διδαχτούμε τα μέρη του Η/Υ και έπρεπε φυσικά να λυθούν οι γραβάτες, κοινώς να σπάσει ο πάγος. Το ξεπεράσαμε αυτό το στάδιο και από χθες βρίσκουμε ένα ενδιαφέρον, δουλεύοντας το word. Ίσως το χρειαστώ στην δουλειά και φυσικά στο blog. Οι εισηγητές είναι στελέχη φορέων και υπουργείων του δημοσίου. Κάποιοι και μεγαλοστελέχη εταιριών. Πάντως είναι καταρτισμένοι και αξιόλογοι. Το μόνο αρνητικό είναι ότι στο σεμινάριο οι παρουσία μας είναι υποχρεωτική αφού υποκαθιστά την ημερήσια εργασία.
Για να δούμε λοιπόν τι μας επιφυλάσσει το μέλλον.....

ANNIE THE MUSICAL

Σπεύσατε γιατί οι παραστάσεις σταματούν το επόμενο Σαββατοκύριακο.
Μια τρίωρη παράσταση με καλές, μέτριες και ανεκτές ερμηνείες. Τα πιτσιρίκια αξίζουν το χειροκρότημα για τις πρόβες, το κέφι και τον επαγγελματισμό τους.
Νέα Υόρκη του 1930- Αθήνα 2014. Μετά το κραχ- μεσούσης της κρίσης.
Κλασσικό και οικογενειακό με happy end που αφήνει στον χρόνο τα δυο πιο διάσημα τραγούδια, το Tomorrow και το Hard-knock life.

ΠΑΡΚΟ ΣΤΡΑΤΟΥ - DIVINE CAFE

DIVINE CAFE: ραντεβού ασφαλείας προκειμένου να βρεθείς στο κέντρο-απόκεντρο με φίλους και να έχεις εξασφαλίσει ότι και τα παιδιά θα περάσουν καλά.

Όσοι έχουν επισκεφτεί το BADMINTON THEATRE  ίσως να έχουν δει πέρα από το parking  του θεάτρου την αρχή της παιδικής χαράς  και το Divine!

"There's a love that's divine,

 and it's yours and it's mine 

 like the sun....  

Αυτό το τραγούδι μου ήρθε στο μυαλό βλέποντας την ταμπέλα του καφέ. Σίγουρα δεν συμβαίνει μόνο σε μένα, πολλές στιγμές, να μας στέλνουν σε αγαπημένα τραγούδια. Είναι το "Have I told you lately that I love you" του Van Morrison ή αλλιώς του Van the Man. Βέβαια και η εκδοχή του Rod Stewart δεν είναι κακή. Διαφέρουν στο instrumental solo και λιγουλάκι στα λόγια. Ακούστε τις...

Μεσημέρι χειμώνα ή απογευματάκι καλοκαιριού έχοντας στην πλάτη τα νοσοκομεία και την Λ.Κατεχάκη μπορείς να χαρείς τη βόλτα σου είτε με τα πόδια είτε με το ποδήλατο, ή να  συνδυάσεις μια παράσταση με ένα καφέ ή ένα ποτήρι κρασί στο πάρκο στρατού  Γουδή.

Γουδί ή Γουδή; 

Εγώ μεγάλωσα με το πρώτο. Απ' ό,τι φαίνεται το δεύτερο είναι το σωστό,αλλά η συνήθεια συχνά μας κάνει να το λέμε Γουδί, στο Γουδί και όχι  Γουδή. 

Μεγάλη προσπάθεια κατέβαλε η κυρία Β.Καραγιάννη ,μεταφράστρια και μέλος της επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό πάρκο Γουδή, για το ότι το τοπωνύμιο προέρχεται από την ιστορική ναυτική οικογένεια κατά την Ελληνική Επανάσταση Γουδή και όχι από το γουδί το γουδοχέρι. Το κράτος αντάμειψε την οικογένεια με την παραχώρηση της έκτασης που φέρει το όνομά της, αν και τίτλους κυριότητας η κα Καραγιάννη  δεν κατάφερε να βρει σ΄αυτή της την έρευνα.

Anyway, κατόπιν τούτων ενημέρωσε το Υπουργείο Πολιτισμού, τον Δήμο Αθηναίων ,το ΥΠΕΧΩΔΕ  και έτσι αντικαταστάθηκε το όνομα.

Ο αντίλογος γι αυτήν την μετατροπή έρχεται από τον κύριο Σαραντάκο που εξαντλεί το θέμα του ονόματος. Σε μια χειμαρρώδη ανάλυση σε πείθει για το πρώτο ,αφού η αλλαγή  έχει προέλθει από μια "αβίαστη γλωσσική εξέλιξη " και όχι από "ιστορική άγνοια και βαρύτατη έλλειψη γλωσσικής ευαισθησίας" by κα Καραγιάννη. Η αλήθεια είναι ότι της τα σούρει για τα καλά και όποιος έχει την περιέργεια ας googλάρει και ας διαβάσει. Τι να κάνουμε, έτσι είναι τα ομόηχα στην ελληνική γλώσσα ,όπως και οι εναρμόνιοι φθόγγοι στη μουσική.

Μην σας πιάνει αμόκ αν σας ξεφύγει κανένα Γουδί, του Γουδιού αφού υπάρχουν και άλλες οικογένειες-περιοχές που τυχόν να τρίζουν τα κόκαλά τους από την ορθογραφική τροποποίηση και την εξέλιξη των ονομάτων τους στο πέρασμα των χρόνων όπως Περιστέρη/ι, Τατόη/ι, Κουκάκη/ι, Γαλάκη-Γαλάτσι, Καπανδρίτη/ι κ.λ.π.

Επίσης αναφέρει ο κύριος Σαραντάκος στα γραπτά κείμενα συναντά κανείς την "επανάσταση του Γουδιού, τεθωρακισμένες μoνάδες του  Γουδιού, το κίνημα του Γουδιού" κ.α.

Ας χαλαρώσουμε όμως από το παραλήρημα των τίτλων και ας αφήσουμε το πάρκο που είναι και από τα λίγα αυτής της πόλης να μας ηρεμήσει από τα προβλήματα που όλοι έχουμε.

Ease my troubles thats what you do που λέει και ο Van.