Νήσος Ρόδος
Τουλάχιστον 7 μέρες θα χρειαστούν για ένα νησί αυτού του μεγέθους. Μόνο 2-3 μέρες θα φαγωθούν στην παλιά πόλη, στο κάστρο,στο παλάτι του Μαγίστρου (6 ευρώ), αρχαιολογικό μουσείο, Δημοτική Πινακοθήκη, στο ρολόι, στο τζαμί, την εκκλησία του Αγίου Παύλου, στα δημοτικά λουτρά, στις άπειρες εκκλησίες με γνωστότερη αυτή του Αγίου Φανούρη.
Επίσης βόλτα στην περιβόητη οδό Σωκράτους και τον δρόμο των ιπποτών, στο πάρκο του Ροδινιού, το Καζίνο, το ενυδρείο, και τα κοντινά παραλιακά θέρετρα όπως Ιαλυσός, Καλλιθέα, Φαληράκι και φυσικά στον αρχαιολογικό λόφο της Φιλέρημου (3 ευρώ) από όπου η θέα είναι πολύ όμορφη.
Τουλάχιστον 7 μέρες θα χρειαστούν για ένα νησί αυτού του μεγέθους. Μόνο 2-3 μέρες θα φαγωθούν στην παλιά πόλη, στο κάστρο,στο παλάτι του Μαγίστρου (6 ευρώ), αρχαιολογικό μουσείο, Δημοτική Πινακοθήκη, στο ρολόι, στο τζαμί, την εκκλησία του Αγίου Παύλου, στα δημοτικά λουτρά, στις άπειρες εκκλησίες με γνωστότερη αυτή του Αγίου Φανούρη.
Επίσης βόλτα στην περιβόητη οδό Σωκράτους και τον δρόμο των ιπποτών, στο πάρκο του Ροδινιού, το Καζίνο, το ενυδρείο, και τα κοντινά παραλιακά θέρετρα όπως Ιαλυσός, Καλλιθέα, Φαληράκι και φυσικά στον αρχαιολογικό λόφο της Φιλέρημου (3 ευρώ) από όπου η θέα είναι πολύ όμορφη.
Σε μια άλλη μέρα θα πρέπει να οδηγήσει κανείς ως την Λίνδο και την πίσω εξαιρετική παραλία με το εκκλησάκι του Αγίου Παύλου (ιδανικό μέρος για πρόταση γάμου και γάμο, γιατί όχι ).
Στο δρόμο προς τη Λίνδο, όσοι θέλουν, μπορούν να κάνουν μια στάση στην Παναγιά Τσαμπίκα την " χαμηλή" ,γιατί για την ψηλή θα πρέπει να σκεφτεί κανείς τα 300 σημαδεμένα σκαλοπάτια, με παγκάκια βέβαια ενδιάμεσα, αλλά δεν παύει να είναι ένα τεστ κοπώσεως. Η θέα σε ανταμείβει. Η λέξη Τσαμπίκα αποτελεί προσωνύμιο της Παναγίας Τσαμπίκας στην Ρόδο. Ένας μύθος αναφέρει, ότι η θαυματουργή εικόνα εμφανιζόταν στην κορυφή του όρους που σήμερα βρίσκεται το μοναστήρι, βγάζοντας σπίθες που τότε οι βοσκοί που τις παρατηρούσαν ονόμαζαν "τσάμπες". Η φωτεινή λοιπόν εικόνα της Παναγίας που εξέπεμπε τσάμπες, ονομάστηκε Παναγιά Τσαμπίκα, δηλ. Παναγιά η σπινθηροβόλος. Τι να πεις... Άλαλα τα χείλη των ασεβών... Και ζήσαν αυτοί καλά...
Επόμενος προορισμός οι 7 πηγές με το περιβόητο τούνελ, που είναι μία λάιτ βερσιόν του μαγνητικού τομογράφου και το μονοπάτι που περπατιέται άνετα δίπλα στα τρεχούμενα νερά.
Στο δρόμο προς τη Λίνδο, όσοι θέλουν, μπορούν να κάνουν μια στάση στην Παναγιά Τσαμπίκα την " χαμηλή" ,γιατί για την ψηλή θα πρέπει να σκεφτεί κανείς τα 300 σημαδεμένα σκαλοπάτια, με παγκάκια βέβαια ενδιάμεσα, αλλά δεν παύει να είναι ένα τεστ κοπώσεως. Η θέα σε ανταμείβει. Η λέξη Τσαμπίκα αποτελεί προσωνύμιο της Παναγίας Τσαμπίκας στην Ρόδο. Ένας μύθος αναφέρει, ότι η θαυματουργή εικόνα εμφανιζόταν στην κορυφή του όρους που σήμερα βρίσκεται το μοναστήρι, βγάζοντας σπίθες που τότε οι βοσκοί που τις παρατηρούσαν ονόμαζαν "τσάμπες". Η φωτεινή λοιπόν εικόνα της Παναγίας που εξέπεμπε τσάμπες, ονομάστηκε Παναγιά Τσαμπίκα, δηλ. Παναγιά η σπινθηροβόλος. Τι να πεις... Άλαλα τα χείλη των ασεβών... Και ζήσαν αυτοί καλά...
Επόμενος προορισμός οι 7 πηγές με το περιβόητο τούνελ, που είναι μία λάιτ βερσιόν του μαγνητικού τομογράφου και το μονοπάτι που περπατιέται άνετα δίπλα στα τρεχούμενα νερά.
Την πέμπτη μέρα μια εκδρομή προς τον Προφήτη Ηλία και το ξενοδοχείο Έλαφος και Ελαφίνα για καφέ ( ηλιόλουστο) και στη συνέχεια στο ορεινό χωριό Έμπωνα, για φαγητό στον Σάββα με θέα στο βουνό Αττάβυρος. Κοντά στο χωριό βρίσκεται το «Φυσικό δάσος κυπαρισσιού» που με απόφαση της κυβέρνησης το 1986 ανακηρύχτηκε σε Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης, γιατί είναι ένα «σημαντικό βιογενετικό καταφύγιο» με μεγάλη επιστημονική αξία. Η έκταση του δάσους ξεπερνά τα 1350 στρέμματα και διασχίζεται από τον επαρχιακό δρόμο Έμπωνα-Σιαννών.
Από το χωριό ξεκινά μονοπάτι που φτάνει στην κορυφή του Αττάβυρου πάνω από τα 1.200 μέτρα, όπου υπάρχουν τα ερείπια ναού του Ατταβυρίου Δία . Στην ίδια εκδρομή μπορεί να κατηφορίσει κανείς προς Σκάλα Καμείρου, θαυμάζοντας τα πλευρικό νησάκι δυτικά της Ρόδου Αλίμια που φαίνεται σε ένα μεγάλο μέρος της παραλιακής διαδρομής, που στόχο έχει την Κάμιρο,πριν τις 20:00, για να προλάβει ανοιχτό τον αρχαιολογικό χώρο.( 4 ευρώ)
Από το χωριό ξεκινά μονοπάτι που φτάνει στην κορυφή του Αττάβυρου πάνω από τα 1.200 μέτρα, όπου υπάρχουν τα ερείπια ναού του Ατταβυρίου Δία . Στην ίδια εκδρομή μπορεί να κατηφορίσει κανείς προς Σκάλα Καμείρου, θαυμάζοντας τα πλευρικό νησάκι δυτικά της Ρόδου Αλίμια που φαίνεται σε ένα μεγάλο μέρος της παραλιακής διαδρομής, που στόχο έχει την Κάμιρο,πριν τις 20:00, για να προλάβει ανοιχτό τον αρχαιολογικό χώρο.( 4 ευρώ)
Σχεδόν σε καθημερινή βάση εκτελούνται δρομολόγια από το λιμάνι της Ρόδου, αλλά και από τη Σκάλα Καμίρου (για Χάλκη) προς τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα βλέπε http://www.12ne.gr/, πλην του Καστελόριζου, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει για τις κυρίες και η εκδρομή στην απέναντι χώρα, στην πόλη Μαρμαρίς λόγω τρελού παζαριού, αρκεί να διαθέτει κανείς διαβατήριο ή ταυτότητα νέου τύπου. Μα'ι'μουδοπάζαρο μη φανταστείτε...Το ιμιτασιόν στο μεγαλείο του! Πέρα από τα ψώνια, οι φωτογραφίες την δείχνουν πολύ κούκλα. Πρέπει να αξίζει...
Γενικά, για την Ρόδο μπορώ να πω πως είναι ένα πράσινο νησί ,άρα υπάρχει νερό, με ενδιαφέρουσες εκδρομές και προς τα παραλιακά και στην ενδοχώρα. Το κλίμα αρρωστιάρικο με υγρασία και ζέστη. Ταμάμ για πονοκέφαλο και άστατο ύπνο το βράδυ. Ξυπνάς δύσκολα το πρωί. Συνηθίζεται όμως, μετά από 1-2 μέρες και νύχτες.
Στο νησί, όπου και να στρέψεις το βλέμμα σου κάποιο ιστορικό ή θρησκευτικό αξιοθέατο θα έχει για να φωτογραφίσεις ή να επισκεφτείς. Αντίθετα ,κανένα αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον δεν παρουσιάζει η νέα πόλη και τα χωριά. Έλλειψη γούστου σε βαθμό κακουργήματος για ένα τόσο διάσημο νησί παρουσιάζουν τα σπίτια των κατοίκων αν και διώροφα στην πλειοψηφία τους, όπως και τα χωριά ,που δεν έχουν κάποιο χαρακτηριστικό τύπου Πήλιο, Ορεινή Αρκαδία, Μάνη ή όπως η γειτόνισσα Χάλκη. Δηλαδή, αρχιτέκτονας δεν τα άγγιξε τα σχέδια. Μόνο στατικός μηχανικός. Πιο μάγκες λοιπόν είναι οι κάτοικοι απέναντι , που συντηρούν το έγχρωμο στυλ;
Επίσης, μέσα στην γραφικότητα της βόλτας, παραλιακά, έξω από τα τείχη ξαφνικά ξεπηδούν αυτές οι υπέρογκες ξενοδοχειακές μονάδες με τις άπειρες κλίνες, σε μια αχταρμά ύπαρξη με τα παλιά κτίρια, που σε συνδυασμό με τα κρουαζιερόπλοια και τα κινέζικα και ρώσικα καταστήματα γουναρικών, την κατατάσσουν αυτόματα σε ένα από τα ξενοδοχειονήσια της Ελλάδας.
Από ντόπια προϊόντα θα πρέπει να δοκιμάσετε τα μελεκούνια-είδος παστελιού, το ημίγλυκο κόκκινο κρασί τους (πατρίδα της CAIR: Η CAIR ιδρύθηκε το 1928 από έναν όμιλο Ιταλών, Compagnia Agricola Industriale Rodi τα αρχικά), τα γλυκά και τα παγωτά του Τούρκου από την αλυσίδα ζαχαροπλαστείων του με την επωνυμία '' ΣΤΑΝΗ'', το μπέικον ( πανσέτα στα κάρβουνα όχι πολύ λιπαρή), γιαπράκια( ντολμαδάκια), γαριδάκι από τη Σύμη, τις πορτοκαλάδες, λεμονάδες, μπίρες ΒΑΠ, σούμα και όλα τα γαλακτοκομικά επωνυμίας ΡΟΔΟΓΑΛ, (γευστικότατο γαλατάκι άσπρο και σοκολατούχο). Στη Ρόδο επίσης θα βρείτε και χαμηλότερο Φ.Π.Α. για τις αγορές σας, ομπρέλες φερ ειπείν.
Οι Ροδίτες σαν άνθρωποι είναι συνειδητοποιημένοι, ότι ζουν από τον τουρισμό, γι αυτό πολλοί κάθονται κατά την χειμερινή σεζόν και δουλεύουν από Πάσχα και μετά. Η προφορά τους είναι παρόμοια των Κύπριων ,με ιδιαίτερο αξάν σε κάποια σύμφωνα τ, π. Π.χ η λέξη πέντε όταν την ακούς σου δίνει την εντύπωση ότι έχει πολλά ππππππππέντε. Απέναντι οι Χαλκίτες είναι λίγο Βρόντοι. Βρόντος είναι αυτός, που όταν του μιλάς είναι σαν να μιλάς στον βρόντο. Βέβαια ζουν αποκλεισμένα άρα είναι αναμενόμενο΄αν είσαι άνθρωπος που δεν κάμπτεσαι από βαρείς και τους προκαλέσεις, σου ανοίγονται, δεν είναι τόσο Βρόντοι δηλαδή.
Από θέμα μετακίνησης και προσέγγισης του νησιού οι επιλογές είναι αρκετές αλλά, αιματηρές είτε οικονομικά, είτε χρονικά. Από Πειραιά πύλη Ε1-Ε2 φεύγει και έρχεται καθημερινά ένα καράβι της εταιρίας Blue Star (15 ώρες) και φυσικά για όσους θέλουν να το δουν σαν κρουαζιέρα υπάρχει και το Πρέβελης της ΑΝΕΚ που πιάνει Ανάφη, Ηράκλειο, Σητεία, Κάσο, Κάρπαθο, Χάλκη, Ρόδο. Μοιραία ενεργοποιείς το plan B, δηλαδή αεροπλάνο. AEGEAN-RYANAIR από Ελ. Βενιζέλο για Διαγόρα airport. H Ryanair είναι η low cost λύση τύπου Easy Jet. Πληρώνεις και τον αέρα που αναπνέεις, παίρνεις λιγότερα λιπ γκλος και σαμπουάν 2 σε 1 για να χωρέσουν στην 55*40*20 χειραποσκευή και όλα καλά . Τα ταξί στο νησί δεν είναι και για κάθε μέρα, όμως οι Ροδίτες αυτοκινητιστές έχουν ένα ακριβοδίκαιο σύστημα που πελάτης και ταξί προσυμφωνούν την τιμή μέσω ενός κεντρικού συστήματος. Μέσα στο ταξί υπάρχει μια ταμπλέτα την οποία έχουν προμηθευτεί όλοι, που σου δείχνει πότε είναι η σειρά σου να πάρεις πελάτη, για που, από πού και πόσο θα τον χρεώσεις. Όλοι όσοι είναι on line βλέπουν τι γίνεται και έτσι δεν υπάρχουν παρεξηγήσεις και βρομιές.
Κάπως έτσι είναι μια πρώτη επίσκεψη στη Ρόδο, Πάσχα καιρό, χωρίς μπάνιο και παραλία. Γιατί και από παραλίες καλά κρατεί. Απ ότι φαίνεται οι ανατολικές είναι οι πιο ήσυχες και οι δυτικές παραλίες οι πιο ενδιαφέρουσες. Η τουριστική περίοδος έχει ξεκινήσει και το αεροδρόμιο και το λιμάνι είναι σε οργασμό. Ένα μικρό μποτιλιάρισμα υπάρχει και ξένοι, ασπρουλιάρηδες έχουν εισέλθει του Ροδίτικου τουριστικού χώρου.
Εις το επανιδείν...αυτό είναι σίγουρο!
Οι επόμενες φωτογραφίες μάλλον θα είναι καλύτερες, αφού μου έκαναν δώρο μια φωτογραφική μηχανή. Απλά είμαι ακόμα στο στάδιο R. T. F. M ( Read The Fucking Manual ) και έτσι παραμένει ανεκμετάλλευτη.
Γενικά, για την Ρόδο μπορώ να πω πως είναι ένα πράσινο νησί ,άρα υπάρχει νερό, με ενδιαφέρουσες εκδρομές και προς τα παραλιακά και στην ενδοχώρα. Το κλίμα αρρωστιάρικο με υγρασία και ζέστη. Ταμάμ για πονοκέφαλο και άστατο ύπνο το βράδυ. Ξυπνάς δύσκολα το πρωί. Συνηθίζεται όμως, μετά από 1-2 μέρες και νύχτες.
Στο νησί, όπου και να στρέψεις το βλέμμα σου κάποιο ιστορικό ή θρησκευτικό αξιοθέατο θα έχει για να φωτογραφίσεις ή να επισκεφτείς. Αντίθετα ,κανένα αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον δεν παρουσιάζει η νέα πόλη και τα χωριά. Έλλειψη γούστου σε βαθμό κακουργήματος για ένα τόσο διάσημο νησί παρουσιάζουν τα σπίτια των κατοίκων αν και διώροφα στην πλειοψηφία τους, όπως και τα χωριά ,που δεν έχουν κάποιο χαρακτηριστικό τύπου Πήλιο, Ορεινή Αρκαδία, Μάνη ή όπως η γειτόνισσα Χάλκη. Δηλαδή, αρχιτέκτονας δεν τα άγγιξε τα σχέδια. Μόνο στατικός μηχανικός. Πιο μάγκες λοιπόν είναι οι κάτοικοι απέναντι , που συντηρούν το έγχρωμο στυλ;
Επίσης, μέσα στην γραφικότητα της βόλτας, παραλιακά, έξω από τα τείχη ξαφνικά ξεπηδούν αυτές οι υπέρογκες ξενοδοχειακές μονάδες με τις άπειρες κλίνες, σε μια αχταρμά ύπαρξη με τα παλιά κτίρια, που σε συνδυασμό με τα κρουαζιερόπλοια και τα κινέζικα και ρώσικα καταστήματα γουναρικών, την κατατάσσουν αυτόματα σε ένα από τα ξενοδοχειονήσια της Ελλάδας.
Από ντόπια προϊόντα θα πρέπει να δοκιμάσετε τα μελεκούνια-είδος παστελιού, το ημίγλυκο κόκκινο κρασί τους (πατρίδα της CAIR: Η CAIR ιδρύθηκε το 1928 από έναν όμιλο Ιταλών, Compagnia Agricola Industriale Rodi τα αρχικά), τα γλυκά και τα παγωτά του Τούρκου από την αλυσίδα ζαχαροπλαστείων του με την επωνυμία '' ΣΤΑΝΗ'', το μπέικον ( πανσέτα στα κάρβουνα όχι πολύ λιπαρή), γιαπράκια( ντολμαδάκια), γαριδάκι από τη Σύμη, τις πορτοκαλάδες, λεμονάδες, μπίρες ΒΑΠ, σούμα και όλα τα γαλακτοκομικά επωνυμίας ΡΟΔΟΓΑΛ, (γευστικότατο γαλατάκι άσπρο και σοκολατούχο). Στη Ρόδο επίσης θα βρείτε και χαμηλότερο Φ.Π.Α. για τις αγορές σας, ομπρέλες φερ ειπείν.
Οι Ροδίτες σαν άνθρωποι είναι συνειδητοποιημένοι, ότι ζουν από τον τουρισμό, γι αυτό πολλοί κάθονται κατά την χειμερινή σεζόν και δουλεύουν από Πάσχα και μετά. Η προφορά τους είναι παρόμοια των Κύπριων ,με ιδιαίτερο αξάν σε κάποια σύμφωνα τ, π. Π.χ η λέξη πέντε όταν την ακούς σου δίνει την εντύπωση ότι έχει πολλά ππππππππέντε. Απέναντι οι Χαλκίτες είναι λίγο Βρόντοι. Βρόντος είναι αυτός, που όταν του μιλάς είναι σαν να μιλάς στον βρόντο. Βέβαια ζουν αποκλεισμένα άρα είναι αναμενόμενο΄αν είσαι άνθρωπος που δεν κάμπτεσαι από βαρείς και τους προκαλέσεις, σου ανοίγονται, δεν είναι τόσο Βρόντοι δηλαδή.
Από θέμα μετακίνησης και προσέγγισης του νησιού οι επιλογές είναι αρκετές αλλά, αιματηρές είτε οικονομικά, είτε χρονικά. Από Πειραιά πύλη Ε1-Ε2 φεύγει και έρχεται καθημερινά ένα καράβι της εταιρίας Blue Star (15 ώρες) και φυσικά για όσους θέλουν να το δουν σαν κρουαζιέρα υπάρχει και το Πρέβελης της ΑΝΕΚ που πιάνει Ανάφη, Ηράκλειο, Σητεία, Κάσο, Κάρπαθο, Χάλκη, Ρόδο. Μοιραία ενεργοποιείς το plan B, δηλαδή αεροπλάνο. AEGEAN-RYANAIR από Ελ. Βενιζέλο για Διαγόρα airport. H Ryanair είναι η low cost λύση τύπου Easy Jet. Πληρώνεις και τον αέρα που αναπνέεις, παίρνεις λιγότερα λιπ γκλος και σαμπουάν 2 σε 1 για να χωρέσουν στην 55*40*20 χειραποσκευή και όλα καλά . Τα ταξί στο νησί δεν είναι και για κάθε μέρα, όμως οι Ροδίτες αυτοκινητιστές έχουν ένα ακριβοδίκαιο σύστημα που πελάτης και ταξί προσυμφωνούν την τιμή μέσω ενός κεντρικού συστήματος. Μέσα στο ταξί υπάρχει μια ταμπλέτα την οποία έχουν προμηθευτεί όλοι, που σου δείχνει πότε είναι η σειρά σου να πάρεις πελάτη, για που, από πού και πόσο θα τον χρεώσεις. Όλοι όσοι είναι on line βλέπουν τι γίνεται και έτσι δεν υπάρχουν παρεξηγήσεις και βρομιές.
Κάπως έτσι είναι μια πρώτη επίσκεψη στη Ρόδο, Πάσχα καιρό, χωρίς μπάνιο και παραλία. Γιατί και από παραλίες καλά κρατεί. Απ ότι φαίνεται οι ανατολικές είναι οι πιο ήσυχες και οι δυτικές παραλίες οι πιο ενδιαφέρουσες. Η τουριστική περίοδος έχει ξεκινήσει και το αεροδρόμιο και το λιμάνι είναι σε οργασμό. Ένα μικρό μποτιλιάρισμα υπάρχει και ξένοι, ασπρουλιάρηδες έχουν εισέλθει του Ροδίτικου τουριστικού χώρου.
Εις το επανιδείν...αυτό είναι σίγουρο!
 |
| ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ |
 |
| ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΕΛΑΦΟΣ |
 |
| ΧΩΡΙΟ ΕΜΠΩΝΑΣ |
 |
| ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΣΠΙΤΙΟΥ ΣΤΟΝ ΕΜΠΩΝΑ |
 |
| ΚΟΥΝΕΤΑ = ΟΝΤΑΣ |
 |
| ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΜΟΥ |
 |
| ΚΑΜΙΡΟΣ |
 |
| ΠΛΑΤΟΝΙ=ΕΛΑΦΑΚΙ |
 |
| ΕΝΥΔΡΕΙΟ |
 |
| ΚΟΥΚΟΣ ΣΤΟΝ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ |
 |
| ΚΑΖΙΝΟ |
 |
| ΠΑΛΑΤΙ ΜΑΓΙΣΤΡΟΥ |
 |
| ΡΟΛΟΙ |
 |
| ΠΑΓΩΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ |
 |
| ΠΑΓΩΝΙΑ ΣΤΟ ΡΟΔΙΝΙ |
 |
| CAIR |
 |
| ΒΑΠ |
 |
| 7 ΠΗΓΕΣ |
 |
| ΛΙΝΔΟΣ |
 |
| ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΓΙΑ ΠΕΝΤΙΚΙΟΥΡ ΜΕ ΨΑΡΑΚΙΑ |
 |
| 4*4 για το κάστρο Λίνδου |
 |
| Αγ. Παύλος ( για γάμο ) |
 |
| ΦΙΛΕΡΗΜΟΣ |
 |
| ΧΑΛΚΗ |
 |
| ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΧΑΛΚΗΣ-ΕΤΟΙΜΗ ΓΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ |
 |
| ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ. |
 |
| ΧΑΛΚΗ ΚΑΛΕΙ ΧΡΥΣΑΝΘΗ |
 |
| ΣΥΜΙΑΚΟ ΓΑΡΙΔΑΚΙ |
 |
| ΠΑΡΑΛΙΑ ΠΟΝΤΑΜΟΣ-ΧΑΛΚΗ |
 |
| ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΑΠΟ ΚΑΜΙΡΟ ΣΚΑΛΑ-ΧΑΛΚΗ |
 |
| ΡΟΔΟΣ |
Οι επόμενες φωτογραφίες μάλλον θα είναι καλύτερες, αφού μου έκαναν δώρο μια φωτογραφική μηχανή. Απλά είμαι ακόμα στο στάδιο R. T. F. M ( Read The Fucking Manual ) και έτσι παραμένει ανεκμετάλλευτη.
