Κυριακή 30 Αυγούστου 2015

THE LAST "GRAPEFRUIT MOON" (29/08/2015)




ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΛΕΙΠΕΙ ΜΙΑ ΚΟΡΗ ΜΕΣΑ
ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ!





ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ.




ΠΑΡΕ ΙΔΕΕΣ ΚΥΡΙΕ ΛΑΛΑΟΥΝΗ
 ΚΑΙ ΚΥΡΙΕ ΖΟΛΩΤΑ!
















ΒΡΑΔΙΑ ΤΑΝΓΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ
ΣΤΗΝ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ, ΣΤΗΝ 
ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ 
ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ 
ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ.



















Tom Waits - Grapefruit Moon


Grapefruit moon, one star shining
Shining down on me
Heard that tune, and now I'm pining
Honey, can't you see?

'Cause every time I hear that melody
Well, something breaks inside
And the grapefruit moon, one star shining
Can't turn back the tide

Never had no destination
Could not get across
You became my inspiration
Oh but what a cost

'Cause every time I hear that melody
Well, something breaks inside
And the grapefruit moon, one star shining
Is more than I can hide

Now I'm smoking cigarettes
And I strive for purity
And I slip just like the stars
Into obscurity

'Cause every time I hear that melody
Puts me up a tree
And the grapefruit moon, one star shining
Is all that I can see

Παρασκευή 7 Αυγούστου 2015

ΑΧΛΑΔΑΚΙΑ ΑΜΥΓΔΑΛΩΤΑ




ΒΗΜΑ ΠΡΩΤΟ (ΨΩΝΙΑ ΑΠΟ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗ ΚΑΙ ΚΑΒΑ ΑΡΕΤΑΚΗ)
1 κιλό αμυγδαλόψιχα ασπρισμένη σε πούδρα
Μισό κιλό ζάχαρη άχνη και επιπλέον για το πασπάλισμα
1 λεμόνι πράσινο, το ξύσμα
όσο ανθόνερο σηκώσει ο οργανισμός τους 

80-85 τεμάχια το αποτέλεσμα
............................................................................................
ΒΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ (ΤΗΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ)
Σε ένα μπολ βάζω την πούδρα αμυγδάλου, την άχνη , το ξύσμα λεμονιού και λίγο λίγο το ανθόνερο μέχρι να γίνει το μείγμα πλαστελίνη!
............................................................................................
ΒΗΜΑ ΤΡΙΤΟ (Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ)
Τι σχήμα γουστάρει το υποσυνείδητό σας; 
Αχλάδι;(υπάρχει αιχμή, γι αυτό υπάρχει και το μοσχοκάρφι)
Στρογγυλά;(όλα ήρεμα και τακτοποιημένα)
Με κουπ πάτ;(τελειομανείς και μανιαμούνιες)
Θα τα βολέψετε εσείς ξέρετε! Εξάλλου η γεύση μας ενδιαφέρει πρώτα από όλα!
................................................................
ΒΗΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟ ( ΤΟΥ ΠΑΣΑΛΕΙΜΜΑΤΟΣ)
Κυλήστε τα στην...άχνη, σαν να είναι η άχνη αμαρτία!
................................................................
ΒΗΜΑ ΠΕΜΠΤΟ (ΠΟΥΛ ΜΟΥΡ)
Τα στοιχίζεται όπως οι διμοιρίες και οι ουλαμοί!
Με την κνισάρα τους ρίχνετε τη χαριστική βολή άχνης!
Για σας τελειομανείς: παίρνετε ζελατίνα και τα τυλίγετε ένα ένα για να τα βαλσαμώσετε καλά! Ή αν θέλετε να τα προσφέρετε ως δώρο, το αμπαλάζ είναι απαραίτητο!
Σε εμάς τους κοιλιόδουλους δεν φτουράνε, άρα τσάμπα το τύλιγμα!
................................................................





Όταν θα τα τρώτε σαν χάπια μη ξεχάσετε να έχετε παγωμένο νεράκι δίπλα μπόλικο. Όπως έχει ο οδοντίατρος!
Επίσης, αφού τελειώσετε τη "νοσηλεία" να πλύνετε δοντάκια, γιατί αφήνουν ίχνη τα άτιμα!
Προδίδουν!

Καλή Επιτυχία!

Ο ΚΩΣΤΗΣ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑΣ ΕΡΧΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙ!



.........................................................................................................

Πάντα πρωτότυπος ο Μαραβέγιας!
Και που να ξερε πως θα βγει το αγροτικό στα στενά της πόλης για να διαφημίζει με την άθλια ντουντούκα την μοναδική εμφάνισή του στο Ζήπεδο Πισκοκεφάλου!
"Όλοι την Τρίτη το βράδυ στο ζήπεδο ...."
Μάλλον, βέβαια, αν το έβλεπε θα σαλτάριζε στην καρότσα με το ακορντεόν του και θα έκανε μια αυτοπροβολή όνειρο!
"Μουσική παντού" ,δεν είναι ο τίτλος της εκπομπής;


Έρχεται, λοιπόν, παρόλο που στο τραγουδάκι επιμένει να φύγει μακριά για να αποφύγει, (μαζοχισμός λέγεται αυτό, ή αυτοπροστασία), κρατώντας όμως μπροστά του, δυο μάτια!






Τετάρτη 5 Αυγούστου 2015

"ΜΕΣΟΠΕΛΑΓΑ" ΓΙΑ SEZZE










ΜΕΣΟΠΕΛΑΓΑ


Δεν είσαι έτοιμος ποτέ, ποτέ, ποτέ
Γι’ αυτό που σου συμβαίνει
Εσύ επιπλέεις στα ρηχά αργά, αργά
Κι ο άνεμος σε παίρνει

Σ’ ένα νησάκι φουσκωτό
Εκεί, εγώ, τα χέρια μου ένας δρόμος
Κι ούτε κατάλαβα το πώς
Το πώς γυρνά ανάποδα ο κόσμος όλος

Μεσοπέλαγα, ενώ γέλαγα
Με πέτυχε η αγάπη
Μεσοπέλαγα, ενώ γέλαγα
Και δε ζητούσα κάτι
Με σκόρπισε η αγάπη
Με σκόρπισε μακριά

Εγώ το είχα υποσχεθεί
Εκεί, κλειστή τη σκέψη μου να έχω
Κι ούτε που ζήτησα κουπιά
Ούτε πανιά
Στον άνεμο να τρέχω

Μα πάντα έρχονται αλλιώς, αλλιώς, αλλιώς
Τ’ αγγίγματα στο δέρμα
Και ανατρέπεται ο παλιός, ο σταθερός ο κόσμος
Μ’ ένα βλέμμα, ψέμα

Μεσοπέλαγα, ενώ γέλαγα
Με πέτυχε η αγάπη
Μεσοπέλαγα, ενώ γέλαγα
Και δε ζητούσα κάτι
Με σκόρπισε η αγάπη
Με σκόρπισε μακριά
Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Ανδριάνα Μπάμπαλη
...........................................................................................
Μεσοπέλαγα, λοιπόν, για να συναντήσω την λεμονιά στην αυλή, το κάστρο, την παραλιακή βόλτα , τις γεύσεις των γλυκών ,την Ερμούπολη , τη Χιόνα, τη Ζάκρο,τον Κουρεμένο, τον Ξερόκαμπο ,την Ανδριάνα Μπάμπαλη, για να πραγματοποιήσω μια καινούργια ανάβαση στο Μοναστηράκι Ιεράπετρας που ξετρύπωσα χθες σε συναδελφικό μπλογκ με θέα τον κόλπο του Μεραμπέλλου, μια βραδινή επίσκεψη στο Αστεροσκοπείο του Σκίνακα και ό,τι άλλο...
Διότι επιπλέοντας στα ρηχά ξεκίνησα και φέτος, αλλά ο άνεμος θα με πάρει...
Ο νομός αυτός έχει τόσα πολλά ακόμα να δω που για χρόνια ακόμα θα ανατρέπεται ο παλιός κόσμος με ένα βλέμμα , μια βόλτα , μια ανάβαση, μια δροσερή πορτοκαλάδα ή μια σουρωτή βρε αδελφέ κάπου ψηλά στο "Καπηλειό" στη μέση ενός πευκοδάσους!

Sezze, σου ρχομαι!






Κυριακή 26 Ιουλίου 2015

ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΤΗΣ ΤΡΙΣΕΥΓΕΝΗΣ

Την λένε Τρισεύγενη και είναι παπαδιά. Για λόγους αμορφωσιάς του περίγυρου χρησιμοποιεί το Νίτσα για να μην κάθεται να εξηγεί το Τρισεύγενη.
Μην φανταστείτε καμιά παρηκμασμένη!
Φορούσε ασπρόμαυρο καλοκαιρινό φουστάνι κάτω από το γόνατο, με σχέδιο με γεωμετρικά σχήματα και φαρδύ ώμο, καρέ μαλλί περιποιημένο χρώματος μελί και αρκετά αξεσουάρ σε λευκό  και μαύρο! Παπαδιά μεν αλλά θεά!

Στην αρχή τρώγαμε σε διαφορετικά τραπέζια, αλλά στο τέλος γίναμε ένα!
Όλα αυτά συνέβησαν στην Κάτω Τιθορέα και μετά την λιτάνευση της εικόνας της Αγίας Παρασκευής. Το μενού είχαν επιμεληθεί οι κυρίες τις εκκλησίας!
Σαλάτα χωριάτικη, πιτούλα με σπανάκι, πατατούλες φούρνου και φυσικά κατσικάκι και κοκορέτσι.
Στο τέλος μας σέρβιραν ένα ποτ πουρί γλυκών από πορτοκαλόπιτα, σιροπιαστό κέικ και ένα γλυκό ψυγείου όνειρο για την δική μου γεύση!

Η Τρισεύγενη λοιπόν, προς το τέλος του δείπνου μας επισκέφτηκε προφανώς γιατί βαρέθηκε τους men in black (τους βλέπει και κάθε μέρα) και βλέποντας την δική μας ασπρίλα, σου λέει πάω στους χαρούμενους, στους ανοιχτόχρωμους. Ανακαλύψα πάνω στην κουβέντα ότι αυτή έχει φτιάξει το γλυκό και της πήρα την συνταγή.
Οι καλοί μου συνάδελφοι με παρουσίασαν σαν άχρηστη που ούτε αβγό δεν ξέρω να βράσω. Είπαν ότι όλη μέρα είμαι στο facebook, και στο twitter και φυσικά η Τρισεύγενη μου είπε έλα εδώ δυο μήνες και θα σε κάνω ξεφτέρι. Άλλη μια δίμηνη εκπαίδευση με δασκάλα την Τρισεύγενη. Έλεος τόσες σπουδές και εκπαιδεύσεις.

Σας κληροδοτώ λοιπόν αυτή τη "θεϊκή- εκκλησιαστική" συνταγή για το γλυκάκι της Νίτσας:

5 ποτήρια νερό
1 ποτήρι κορν φλάουερ
2 ποτήρια ζάχαρη
1 βανίλια
ξύσμα λεμονιού
λίγα αμυγδαλάκια άσπρα αλεσμένα ελαφρώς στο μπλέντερ
μια πρέζα αλάτι
λίγο βιτάμ για να γυαλίζει η κρέμα
και πτι μπερ μπισκότα.

Στρώνουμε σε πυρεξάκι μέτριο τα πτι μπερ.
Σε μια κατσαρόλα δένουμε όλα τα υπόλοιπα σε κρέμα.
Σκεπάζουμε τα μπισκότα με την κρέμα και βουρ στο ψυγείο.

Γεύση: λεμονιζέ, τρισεύγενη.
Χρόνος: όσο ένα τσιγάρο
Kόστος: μνημονιακό
Εμφάνιση: τι είν τούτο καλέ; Καλό;
                Ας το δοκιμάσω!

Καλό ξημέρωμα!



Πέμπτη 23 Ιουλίου 2015

ALEA JACTA EST: ΚΡΗΤΗ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΔΗ ΣΤΗ ΣΗΤΕΙΑ




Ένα καλοκαίρι με άστατο καιρό, τις γνωστές φωτιές και μια ψυχρή διάθεση.

Όλα στον αέρα!

Οι πολιτικές εξελίξεις, αλλά και το capital control δημιούργησαν μέσα σε λιγότερο από μήνα μια ανατροπή στα σχέδια για αυτό το καλοκαίρι.


Η δουλειά, σε απόλυτη εξάρτηση μέσω των επιφυλακών, σε συνδυασμό με το κόστος των εισιτηρίων και την διαδικασία πληρωμής αυτών με όλα αυτά τα e- banking συστήματα απομάκρυναν τις διακοπές στην Κρήτη!



Όμως το νησί είναι νησί. 

Και όχι το οποιοδήποτε!
Ίσως να είναι πιο δύσκολα του χρόνου!


Κοίτα που φτάσαμε!!!

Να μην μπορούμε να πάμε στα χωριά μας. Να βουτήξουμε στα πάτρια νερά, να περπατήσουμε στα όμορφα φαράγγια, να χορέψουμε στα πανηγύρια, να φάμε τα τοπικά φαγάκια, να ακούσουμε την ντοπιολαλιά της γιαγιάς μας, να δούμε τους συγγενείς μας, να μάθουμε στα παιδιά μας να αγαπάνε αυτά που αγαπάμε και εμείς, να γεμίσουμε εικόνες και κουράγιο για τον χειμώνα να...,να..., να...
Ξέρεις, αν τα παιδιά λατρέψουν αυτή τη χώρα, αφού βέβαια την γνωρίσουν, έχουμε μια ελπίδα να κάνουν κάτι γι αυτήν, γιατί εμείς αποδειχτήκαμε λίγοι και χέστηδες!


Η μια σκέψη φέρνει την άλλη και η αγανάκτηση που φουντώνει από την απαγόρευση να ανοιχτούμε σε έξοδα, με ώθησε σήμερα στο πρακτορείο να αγοράσω τα εισιτήρια του καραβιού. Η Αθήνα είναι πολύ βρώμικη ώρες ώρες για να την ανεχτείς και το καλοκαίρι, που η μέρα είναι μεγάλη και φέρνει στην επιφάνεια την μαυρίλα και την ανηθικότητα.



Πρωινή, λοιπόν θα είναι "η κολύμπα" (έτσι έλεγε η γιαγιά το ταξίδι με το καράβι).

Κρίμα που θα αποχωριστώ τον Πειραιά και το σπίτι μου, αλλά το ταξίδι στο νησί είναι πιο σημαντικό. Πεθαίνω για την στιγμή που οδηγώντας κόστα κόστα μέχρι τον Άγιο Νικόλαο θα χαζεύω τη δύση του πρώτου Κρητικού Ηλίου! Μετά, το κουραστικό σκαρφάλωμα στα Σητειακά χωριά και επιτέλους κατηφόρα για την γενέτειρα πόλη του Βιτσέντζου Κορνάρου!


Νιώθω τη συγκίνηση ήδη και ίσως κοιτώντας αυτά τα εισιτήρια στο κάθισμα του συνοδηγού μέχρι το σπίτι να μου άλλαξαν λίγο τη διάθεση σήμερα με τον Πρίγκηπα της Κνωσού να μου λέει: το νου σου, δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες!

Κοίτα να το χαρείς και φέτος!







Τετάρτη 22 Ιουλίου 2015

ROBIN HOOD



ROBIN HOOD 
(ακούγεται με ακουστικά και τσίτα την ένταση)

Αλλάζω μεταμφίεση,
αντιδρώ στην πίεση
Αρπάζω τη βαλλίστρα μου

μπας και `ρθω στα ίσια μου
Αφού το δίκιο δεν μπορώ 

όσο κι αν ψάχνω να το βρω 
Πηδάω πάνω στ’ άλογο 

και μπαίνω σε παράνομο mood
 
Σαν τον Robin Hood


Kι έρχομαι να κλέψω τα πουγγιά σου βασιλιά
Να φάνε, όλοι αυτοί που πεινάνε 

Μες τη κρίση,

ζω απ’ τη φύση, 
τη καλύβα μου έχω στήσει
Αραχτός εσύ στο θρόνο, με χρεώνεις σε πληρώνω 
Αφού το δίκιο δεν μπορώ 

όσο κι αν ψάχνω να το βρω 
Πηδάω πάνω στ’ άλογο 

και μπαίνω σε παράνομο mood
 
Σαν τον Robin Hood


Κι έρχομαι να κλέψω τα πουγγιά σου βασιλιά 
Να φάνε, όλοι αυτοί που πεινάνε

..................................................................................................................

Ποιος θα κάνει τον Robin Hood σε αυτή τη χώρα τέλος πάντων;;;;;;
Προς το παρόν άνθρακας ο θησαυρός!
Το ίδιο mood και τα πουγγιά στη θέση τους.
Κανείς δεν τολμάει να τα αγγίξει.
Αυτοί που πεινάνε ας πρόσεχαν
και επίσης να ξέρουν πως ο στόχος είναι να μείνουν 
νεκροζώντανοι για να τους αρμέγουν!

Καληνύχτα!


ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ!!!

Προς τον Αξιότιμο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Προκόπη Παυλόπουλο

Προς τον Αξιότιμο Πρωθυπουργό, κ. Αλέξη Τσίπρα
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ, 


Από θεσμική υποχρέωση σας επισημαίνω ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες εισάγεται προς συζήτηση το νομοσχέδιο «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του Ν. 4334/2015», συνιστάμενο στο κατατεθέν τα μεσάνυχτα της 20ής προς 21ή Ιουνίου 2015, συνολικό κείμενο 977 σελίδων, συμπεριλαμβανομένων όλων των κειμένων που πρέπει να μελετήσουν και να λάβουν υπ’ όψιν τους οι βουλευτές προκειμένου να διαμορφώσουν άποψη και να ψηφίσουν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος εντός της σήμερον, και το οποίο περιέχει: 1) σε 1 άρθρο (Άρθρο 1) τα 1.008 άρθρα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και εκείνα του Εισαγωγικού Νόμου του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και 2) σε 1 επίσης άρθρο (Άρθρο 2) τα 130 άρθρα περί ενσωμάτωσης οδηγίας της Ε.Ε. δεν εγγυώνται την τήρηση του Συντάγματος, τη θωράκιση της δημοκρατικής λειτουργίας, την άσκηση της νομοθετικής εξουσίας του Κοινοβουλίου ούτε την κατά συνείδηση ψήφο του βουλευτή

Υπό καθεστώς εξόφθαλμου εκβιασμού ο οποίος απευθύνεται από ξένες Κυβερνήσεις- μέλη της Ε.Ε. προς την Κυβέρνηση και τους βουλευτές, εισάγεται και, μάλιστα, με «έλλειψη δυνατότητας οποιασδήποτε τροποποίησης» ένα νομοθέτημα με το οποίο επιχειρείται μείζων παρέμβαση στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και στην άσκηση των δικαιωμάτων των πολιτών, κατά τρόπο που καταλύει τόσο την λειτουργία της Ελληνικής Δημοκρατίας ως κοινωνικού κράτους δικαίου, στο οποίο λειτουργεί η διάκριση των εξουσιών, σύμφωνα με τα Συνταγματικώς οριζόμενα, όσο και την διαφύλαξη της αρχής της δίκαιης δίκης.

Το νομοθέτημα εξαναγκάζονται να εισαγάγουν Υπουργοί οι οποίοι δεν συμμερίζονται το περιεχόμενό του, αλλά αντιτάσσονται ευθέως σε αυτό, και εξαναγκάζονται να υπερψηφίσουν βουλευτές οι οποίοι επίσης αντιστρατεύονται το περιεχόμενό του. Όλα αυτά υπό την ευθεία απειλή άτακτης χρεοκοπίας. Πρόκειται για νομοθέτημα αναγόμενο στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο, κατατεθέν από τον προηγούμενο Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Χ. Αθανασίου, για το οποίο διενεργήθηκε, το Δεκέμβριο 2014, πανελλαδικό δημοψήφισμα των δικηγόρων υπό την αιγίδα της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της Χώρας, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την απόρριψη του νομοσχεδίου με ποσοστό μεγαλύτερο του 93%. Εξάλλου, εναντίον του Νομοσχεδίου έχουν ταχθεί οι εκπρόσωποι της Δικαιοσύνης, οι Διοικητικές Ολομέλειες των Δικαστηρίων, συνολικά οι ενδιαφερόμενοι κοινωνικοί φορείς.

Αμφότερα τα συγκυβερνώντα κόμματα διέλαβαν ως προγραμματική τους δέσμευση την μη εισαγωγή του συγκεκριμένου νομοθετήματος και κανένα εκ των δύο δεν έχει μεταβάλει άποψη και θέση επί της ουσίας. Το γεγονός ότι αυτό το νομοθέτημα επελέγη από ξένες κυβερνήσεις, συμμετέχουσες στο EuroSummit, ως «προαπαιτούμενο», δηλαδή ως προϋπόθεση για την έναρξη συνομιλιών προς εξεύρεση λύσης αποτυπώνει το μέγεθος της περιφρόνησης που επιδεικνύεται από τις ανωτέρω ξένες Κυβερνήσεις στις αρχές της κοινοβουλευτικής λειτουργίας, της λαϊκής κυριαρχίας και, τέλος, της δημοκρατίας. Η θεσμική ευθύνη όλων είναι τεράστια.

 Αναλαμβάνοντας τη θεσμική μου ευθύνη ως Προέδρου της Βουλής, σας ζητώ να ενημερώσετε τους ομολόγους σας για την παρούσα επιστολή μου, την οποία θα κοινοποιήσω στη συνέχεια στους ομολόγους μου σε όλη την Ευρώπη, σε συνέχεια των προηγούμενων παρεμβάσεών μου, εισηγήσεών μου και της πρόσφατης επιστολής μου προς τον Πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου κ. Μάρτιν Σουλτς, η οποία κοινοποιήθηκε και στα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου.


Αυτή η βίαιη επίθεση στη Δημοκρατία δεν μπορεί να συντελείται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και σίγουρα δεν μπορεί να συντελείται εν σιωπή.

Αθήνα, 22/7/2015


Με τιμή, 

Η Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Ν. Κωνσταντοπούλου

Κυριακή 5 Ιουλίου 2015

ΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ Αρ. Φύλλου 63 28 Ιουνίου 2015 ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 38 Προκήρυξη Δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Έχοντας υπόψη: 1. Τις διατάξεις: α. Του άρθρου 44 παρ. 2 εδάφιο α΄ του Συντάγματος. β. Του ν. 4023/2011 (Α΄ 220). 2. Την πρόταση της Κυβέρνησης ως προς την διεξαγωγή Δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα, όπως διατυπώθηκε στην από 26.06.2015 απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. 3. Την από 27.06.2015 απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων (Α΄ 62) ως προς την δι− εξαγωγή Δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα, σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ. 2 εδ. α΄ του Συ− ντάγματος, αποφασίζουμε:

Προκηρύσσουμε δημοψήφισμα για την 5η Ιουλίου 2015, ημέρα Κυριακή, προκειμένου ο Ελληνικός Λαός να αποφανθεί δια της άμεσης και ελεύθερης έκφρασης της βούλησής του επί του ακόλουθου ερωτήματος: «Πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25.06.2015 και αποτελείται από δύο μέρη, τα οποία συγκροτούν την ενιαία πρότασή τους; Το πρώτο έγγραφο τιτλοφορείται «Reforms for the completion of the Current Program and Beyond» («Μεταρρυθμίσεις για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος και πέραν αυτού») και το δεύτερο «Preliminary Debt sustainability analysis» («Προκαταρκτική ανάλυση βιωσιμότητας χρέους»).΄Οσοι από τους πολίτες της χώρας απορρίπτουν την πρόταση των τριών θεσμών ψηφίζουν: ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ/ΟΧΙ. ΄Οσοι από τους πολίτες της χώρας συμφωνούν με την πρόταση των τριών θεσμών ψηφίζουν: ΕΓΚΡΙ− ΝΕΤΑΙ/ΝΑΙ.» Στον Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέ− λεση του παρόντος διατάγματος. Αθήνα, 28 Ιουνίου 2015 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ Β. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ Π. ΤΣΙΠΡΑΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
...................................................................................................

Στέλιο και Ιάσονα,


ο μπαμπάς και η μαμά είναι παιδιά του 20ου αιώνα. Παρόλα αυτά ιστορικά γεγονότα δεν ζήσαμε σαν ενήλικες, που να συγκρίνονται με αυτά των παππούδων και των προππαπούδων σας.
Το ίδιο συμβαίνει και με σας που μέσα στην καθημερινότητα σας, προσπαθούμε να μην σας μεταφέρουμε τα πολιτικά - κοινωνικά - οικονομικά και ιστορικά συμβάντα που ζούμε εμείς τώρα.
Γι αυτό διαλέξαμε να μην έχουμε τηλεόραση στο σπίτι και να μείνουμε σε μια περιοχή μακρυά από το κέντρο χαρίζοντας μας, μια καλύτερη ποιότητα ζωής.


Την εβδομάδα που διανύσαμε ζήσαμε μια πρωτοφανή εμπειρία.
Το Σάββατο και την Κυριακή κυρίως, που πλέον η απόφαση για την διεξαγωγή του 1ου Δημοψηφίσματος του 21ου αιώνα ήταν γεγονός, η ατμόσφαιρα και οι εικόνες στα πρατήρια καυσίμων, αλλά και στα ΑΤΜ μηχανήματα των τραπεζών ήταν θλιβερή.
Το κλίμα "πολέμου" έχει κορυφωθεί σήμερα που στα super markets τα μακαρόνια,το γάλα και τα όσπρια είναι σε πρώτη ζήτηση. 
Οι τράπεζες κλειστές όλη την εβδομάδα και όλοι σαν καλά παιδιά καταφεύγαμε στα μηχανήματα να αναλήψουμε αυτό που μας αντιστοιχεί,όπως το πρωινό γάλα από τις κατσίκες. 
Capital Control λέγεται αυτό το παιχνιδάκι, που έφερε ουρές, διαπληκτισμούς, ανασφάλειες, τρόμο στους έχοντες κομπόδεμα και χαρά σε μας που ότι δούλεψαμε το φάγαμε παρέα!
Ευτυχώς προλάβαμε να σας πάμε στη Ρώμη και στο Λονδίνο και έτσι έχετε και μια εικόνα πως είναι και παραέξω!


Τέτοια εποχή να σας θυμίσω ότι είχαμε βγάλει τα εισιτήρια για τις διακοπές και ετοιμάζατε βαλίτσες για την κατασκήνωση!
Φέτος νομίζω πως το πρόγραμμα, μιας και ρωτάτε, θα διαμορφώνεται μέρα με την μέρα. Η μαμά και ο μπαμπάς δεν τρομάζουν όπως ο παππούς και η γιαγιά!
Θα καταφέρουμε και με πιο απλές συνθήκες να σας κάνουμε πλούσιους!
Μπορούμε να σας διδάξουμε τα πάντα τουλάχιστον τα σχολικά, αλλά και τα εξωσχολικά.
Το ίδιο θα κάνουν όλοι. Ευκαιρία λοιπόν με αυτή την ανατροπή που μπορεί να έρθει από Δευτέρα να συντονιστούμε καλύτερα. Όλοι μας!


Με τον μπαμπά ακούσαμε το Σάββατο μεγάλο μέρος από τους λόγους πολιτικών αρχηγών στην ολομέλεια της Βουλής και έκτοτε κλείσαμε όλες τις επικοινωνιακές πηγές. (Ο Θωμάς διάβαζε στη δουλειά, εγώ όχι).

Όσοι από τους φίλους και γνωστούς επικοινωνούσαν μαζί μας μιλούσαν για τρελή προπαγάνδα και για βρωμερή και τρισάθλια ενημέρωση. Σε συγκεντρώσεις δεν πατήσαμε. Ούτε καν υπέρ του ΟΧΙ που θα ψηφίσουμε και οι δυο σήμερα! Δεν αντέχω να ακούω το μακρύ και το κοντό του καθενός. Όποιος θέλει μπορεί να διαβάσει και να αποφασίσει με ησυχία τι θα ψηφίσει σήμερα.


Σας παραθέτω τα Ελληνικά δημοψηφίσματα από το 1920,που βρήκα έτοιμα στο ίντερνετ σε ένα ωραίο σχεδιάκι για να μην ταλαιπωρείστε. Εγώ προσωπικά δεν την αγαπούσα την ιστορία σαν μάθημα, αλλά ούτε και τώρα την αγαπώ. Με θλίβει, ειδικά όταν επαναλαμβάνεται!


rfr-infographic-rst



Σήμερα λοιπόν ύστερα από τις εκλογές του Ιανουαρίου και μια πεντάμηνη γνωριμία-διαπραγματεύσεις της αριστερίζουσας κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με τους Ευρωπαϊκούς Εταίρους και τους Θεσμούς (βλέπε κοράκια - τοκογλύφοι) καλούμαστε να ψηφίσουμε μια παράδοση άνευ όρων - υποτέλεια.
Αναρωτιέμαι αν αυτοί που με σιγουριά θα ψηφίσουν σήμερα το "ΝΑΙ" έπρεπε να 
πάρουν μια απόφαση το 1940, τι θα διάλεγαν;
Μάλλον τη βολή τους.

Έχουμε ήσυχη τη συνείδηση μας γιατί φορολογηθήκαμε και αποδώσαμε αυτά που μας αντιστοιχούσαν από την πρώτη μέρα της εργασίας μας.
Μαύρο χρήμα δεν αγγίξαμε και αν τα φάγαμε μαζί όπως λένε, αυτοί έφαγαν το ψαχνό και εμείς γλείψαμε τα κόκαλα.

Δεν φοβόμαστε διότι έχουμε λίγα να χάσουμε. Η χώρα δεν μετακινείται. Γεωγραφικά θα ανήκει στην Ευρώπη και ας μην ανήκει οικονομικά.

Αν μας αφήσουν θα παραμείνουμε στο σπίτι μας, εδώ όπου γεννηθήκαμε και θα φύγουμε μόνο αν μας αναγκάσουν. Την αγαπάμε την χώρα και δεν την κοπανάμε. Και όπως έλεγε η Ντόρη στη ταινία "NEMO" στα δύσκολα τι κάνουμε;
Μα φυσικά κολυμπάμε!

Είμαστε συνειδητοποιημένοι ότι έχουμε χάσει τα ωραία χρόνια και ίσως να έχουμε και περίεργα γηρατειά!
Και οι δυο ελπίζουμε να μη χρειαστούμε οποιαδήποτε περίθαλψη και τα φάρμακα της μαμάς να γίνουν ελληνικά γενόσημα.( Και να μην γίνουν, χέστηκα !)

Ας δώσουμε λοιπόν μια ευκαιρία στους κυβερνήτες μας να προσπαθήσουν να μας κυβερνήσουν, γιατί αλλιώς θα μας αναλάβουν αυτοί που δεν ψηφίσαμε. Δεν μπορεί να αλλάξαμε γνώμη τόσο γρήγορα;

Σας αφιερώνω την "Κιβωτό" της Ελένης Βιτάλη αφού μέσα σε μια κιβωτό είμαστε τώρα. Είστε τα ανταλλακτικά όπως και εγώ άλλωστε ακόμα...
"Γκόμενοι ναι, άλλα με τη μαγκούρα στραμένη στου νου μας την καμπούρα"!



Σας φιλώ,
η μαμά σας!


ΥΓ:οι φωτογραφίες είναι από την πιο συγκινητική υποστολή της σημαίας μας στον βράχο της Ακρόπολης, την προηγούμενη Κυριακή 28/6/2015
Αν περνούσε από το χέρι μου δεν θα την κατέβαζα ποτέ ξανά.
Θα την άφηνα να κυματίζει μόνιμα.







Ας την κρατήσουμε ψηλά στο μυαλό μας
 και ας μην την αποκαθηλώσουμε με αυτό το δημοψήφισμα.
Αυτή τη σημαία θέλουμε να σώσουμε στα σίγουρα.
Όχι την άλλη με τα αστεράκια!














Σάββατο 27 Ιουνίου 2015

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑΣ... ΜΕ ΠΟΣΤΑΛΙ

Ένα από τα πράγματα που αρκετοί θα έκαναν αν κέρδιζαν ένα μεγάλο χρηματικό ποσό θα ήταν ένα ταξίδι με πλοίο. Μια κρουαζιέρα!
Το έχω και εγώ αυτό το όνειρο και θα το πραγματοποιούσα ακόμα και τώρα που μάλλον πολλοί θα σκέφτονταν την περίπτωση του κομποδέματος. 
Ψάχνοντας όμως τις τιμές εισιτηρίων για μια απλή μετάβαση σε ελληνικό νησί με αυτοκίνητο διαπιστώνω πως ακόμα και ένα αυθημερόν ταξίδι αγγίζει τα όρια μιας κρουαζιέρας. Όχι αυτής της ουτοπικής, καθότι ΛΟΤΤΟ δεν παίζω, αλλά μιας πιο μετριοπαθούς και σεμνής.

Για μένα καλοκαιρινές διακοπές = ταξίδι με πλοίο.
Έτσι έμαθα και αυτό νιώθω ως απελευθέρωση από την πόλη.
Διακοπές που δεν ξεκινούν με το"αντίο" στον ουρανοξύστη του Πειραιά από την πρύμνη και την χαιρετούρα της Αττικής ακτογραμμής από τον δίαυλο δεν έχουν χάρη.
Κατεβαίνοντας στο λιμάνι και περνώντας μπροστά από τη δουλειά αφήνω πίσω μου τον χειμώνα.
Τη δουλειά μου την αγαπάω. Όμως εκείνη τη στιγμή της συσσωρευμένης κούρασης την προσπερνώ χωρίς τύψεις που έρχεται δεύτερη!
Διακοπές με αυτοκίνητο έχω κάνει αρκετά καλοκαίρια. Δεν είναι το ίδιο!
Όσο και αν διαβάζεται περίεργα είναι πολύ πιο ωραία η δυσωδία του λιμανιού που σε ξεπροβοδίζει στην νησιωτική αύρα, από το καθισιό μέσα στο αυτοκίνητο και το χάζι από αυτό.
Το ταξίδι στη θάλασσα είναι αργό και χορταστικό.  Η λάμψη του ουρανού και της θάλασσας μου ασπρίζουν το μυαλό και μου καθαρίζουν τα μάτια.
Η αλμύρα στα χέρια και το πρόσωπο από τις βόλτες στο κατάστρωμα είναι το "άσε μου κάτι για να σε θυμάμαι".

Ο καλύτερος συνδυασμός είναι να έχεις και κάπου την κεφαλή και το κορμί να κλίνεις, μετά τη βόλτα και το χαζολόγημα. Σε αυτό το θέμα βέβαια ετοιμάσου να κλαις τα λεφτά σου σε περίπτωση που βρεις καλή παρέα, διότι απλά το κρεβάτι θα μείνει στρωμένο και καθαρό. Και όταν λέμε κρεβάτι ας ονειρευτούμε την καλή εκδοχή μιας καμπίνας που δεν θα θυμίζει επιπλωμένη ντουλάπα με δυο ή τέσσερις σαρκοφάγους για ολιγόωρο ύπνο. Ακόμα και έτσι βέβαια έχει γούστο αφού προσπαθείς να μπεις στις μύτες των παπουτσιών σου για να μην ξυπνήσεις τους υπόλοιπους, τη στιγμή που το πιο ήπιο ηχητικά επαναλαμβανόμενο άκουσμα είναι το τρίξιμο του ποτηριού για τις οδοντόβουρτσες πάνω στο γυάλινο ράφι και το δυνατότερο η ίδια η μηχανή του καραβιού. 

Η πιο εντυπωσιακή καμπίνα βέβαια είναι αυτή της πρώτης θέσης με το γνωστό παραμυθένιο φινιστρίνι. Μικρή ή μεγάλη δεν παίζει ρόλο αν είσαι ερωτιάρης τύπος και βλέπεις μια προοπτική ηδονικών ερωτικών περιπτύξεων, όπως επίσης και αν είσαι ένας εκλεπτυσμένος ματάκιας θα μπορέσεις από αυτό το φινιστρίνι που δεν είναι παρά η τρύπα της κλειδαριάς να κρυφοκοιτάξεις τα μυστικά της θάλασσας.
Προστατευμένος πίσω από τα κουρτινάκια του φεγγίτη που μοιάζει με παράθυρο κουκλόσπιτου σκέψου πόσα ζωντανά πλάσματα υπάρχουν εκεί έξω. Ένας ολόκληρος και ανεξερεύνητος κόσμος.

Μια από τις μεγαλύτερες φοβίες μου είναι να βρεθώ νύχτα, μεσοπέλαγα.
Το απέραντο σκοτάδι του νερού κάτω από τα πόδια μου, ένα πλοίο που βυθίζεται και εγώ να πρέπει να επιβιώσω απέναντι στην εχθρότητα του υγρού στοιχείου.

Στο ταξίδι με το καράβι υπάρχουν στιγμές που βιώνεις το μάξιμουμ της ανίας, όσο δεν συμβαίνει κάτι ξεχωριστό. Γι αυτό εξασκείς την ικανότητα της παρατηρητικότητας προσπαθώντας να μαντέψεις ποιοι είναι οι διπλανοί σου, ακούς κρυφά συζητήσεις τους (είναι αγένεια το ξέρω και δυστυχώς η ευγένεια ανοίγει βράχους και η αγένεια κλείνει πόρτες) , θαυμάζεις το ντύσιμο ή το πετυχημένο πεντικιούρ, καταριέσαι την ώρα και τη στιγμή που έκατσες δίπλα στην τηλεόραση και θα πρέπει να υποστείς το τηλεοπτικό πρόγραμμα και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Μέσα σε αυτή την περιορισμένη ζωή προτιμώ το πρώτο, όπου οι άγνωστοι αποκτούν τρομερή σημασία και γίνονται το επίκεντρο της απασχόλησης μου. Ειδικά όταν ανοίγουν τα τάπερ εκεί απογειώνεται η διάθεσή μου. Τι καλό έφερε η κυρία άραγε; Κεφτέδες;Το σκόρδο είναι μπόλικο;
Εναλλακτική απασχόληση είναι η ανάγνωση ενός βιβλίου, τούβλινου, (300 σελίδες και άνω) που έχεις τσεκάρει από πριν ότι έχει ενδιαφέρον διαβάζοντας τις πρώτες 20 σελίδες. Το παρατάς μέσα στην αγωνία για να το ξαναανοίξεις στο ταξίδι καπνίζοντας και βουλιάζοντας στην πλοκή του. Έξω φυσικά, που αλλού, στην ωραιότατη καρέκλα του γύφτου!

Άρχισε να βρέχει τώρα και μάλλον δεν ταιριάζει να σας γράφω για θάλασσες και ταξίδια.
Θα σας αφήσω με την τελευταία σκηνή με το βιβλίο στο κατάστρωμα στην καρέκλα του γύφτου και φάτσα τον ήλιο να δύει, ενώ στα αυτιά παίζουν στις ρυθμικές κιθάρες τους οι Gipsy Kings τη ρομαντική μπαλάντα, Un Amor !

Καληνύχτα να έχετε!
Απλή, στεριανή ,χωρίς θαλάσσια λικνίσματα!